مقالات علوم سیاسی

اين مقاله درصدد بررسي و ارزيابي فعاليت هاي حزبي در ايران پس از انقلاب اسلامي است. به همين منظور نويسنده، شکل گيري احزاب را ناشي از نوسازي سياسي صورت گرفته در جمهوري اسلامي دانسته و در ادامه شکل گيري احزاب در ايران را بر اساس نظريه هانتينگتون در خصوص جوامع دستخوش نوسازي که يا مراحل جناح بندي شدن، دو قطبي شدن، گسترش و نهادمندي را شامل مي شود، به آزمون گذاشته است. به نظر مي رسد فرآيند تحول حزبي در ايران در مرحله گسترش قرار دارد و به مرحله نهادمندي پا نگذاشته است. شايد رشد بي رويه احزاب در کشور که بسياري از آنها از دايره تشکيل دهنده گان اوليه حزب فراتر نرفته اند، شاهدي بر اثبات اين فرضيه باشد.

 نسخه قابل چاپ