مقالات علوم سیاسی

نياز روز افزون به انرژي بويژه از سوي کشورهاي تازه صنعتي شده شرق و جنوب آسيا، رقيبان جديدي را براي مصرف کننده هاي سنتي ايجاد کرده و رقابت، تلاش و تقلا براي استخراج، بهره برداري و انتقال انرژي و مسيرهاي پيشنهادي، مسايل جديدي را در مباحث ژئوپليتيک گشوده است. بدين ترتيب افزايش بي سابقه تقاضاي جهاني براي انرژي، دوران جديدي از رقابت هاي ژئوپليتيک بر محور مسايل اقتصادي بويژه انرژي در انتظار است تا قدرتها و کشورهاي توليدکننده و مصرف کننده آن بتوانند ساختار جديدي از مناسبات و روابط چند جانبه را طراحي کرده و ادامه حيات دهند.
قرار گرفتن ايران بين دو حوزه بسيار مهم درياي خزر و خليج فارس، اهميت ژئوپليتيکي، استراتژيکي و ژئواکونوميکي خاصي به ايران بخشيده است.اين نقش در زمينه هاي سياسي و به لحاظ جغرافيايي و انتقال انرژي مي تواند نقشي بي بديل باشد، حال آنکه به رغم داشتن توانايي هاي ساختاري ژئوپليتيکي و ژئواکونوميکي، ايران از نفوذ ژئوپليتيکي مناسبي در تعاملات منطقه اي و جهاني برخوردار نمي باشد. از اين رو اين تحقيق درصدد است جايگاه ژئواکونوميک ايران را در منطقه مورد نقد و ارزيابي قرار دهد.

 نسخه قابل چاپ