پاسخ به:مقالات علوم سیاسی
جمعه 15 اردیبهشت 1391 11:09 AM
| 4 : فصلنامه ژئوپليتيك تابستان 1390; 7(2 (پياپي 22)):105-145. |
| تاثير فرآيند جهاني شدن بر ساختار شبکه شهري جهان |
| رفيعيان مجتبي,فرجام رسول* |
| * دانشگاه تربيت معلم تهران |
|
جهاني شدن به عنوان اصلي ترين عامل همگرايي هاي اقتصادي در سطوح بين اللملي، از طريق جريانات در گردش سرمايه هاي جهاني و با کمک تکنولوژي ارتباطات و اطلاعات، توانسته است سازمان فضايي سيستم هاي سکونتگاهي را در سطوح ملي و بين المللي دگرگون سازد و سازمان بندي جديدي را به وجود آورد. در اين مقاله فرايند شکل گيري اين سازمان بندي جديد تشريح مي شود و ضمن مقايسه الگوهاي کلاسيک و جديد سيستم هاي شهري، مولفه هاي موثر در ساختار شبکه شهري متاثر از جهاني شدن را مورد شناسايي قرار گرفته اند. همچنين سهم، رتبه و اندازه شهرهاي واقع در کشورهاي مرکزي، پيراموني و نيمه پيراموني در اين سيستم شهري جديد با هم مقايسه شده اند. مشخص شد که شهرهاي جهاني مدنظر فريدمن و ساسن (لندن، نيويورک و توکيو) کماکان نقش جهاني و مرکزي خويش را بر عهده دارند و شهر پاريس نيز طي سالهاي 1981 تا 2000 نقش جهاني خود را ارتقا داده و در کنار سه شهر فوق قرار گرفته است. شهرهاي کشورهاي در حال توسعه وضعيت متفاوتي را دارند و برخي نظير تهران از دايره کارکرد سيستم شهري جهاني عملا خارج هستند. در اين مقاله از ديدگاه و روش تحليل سيستمي به منظور تحليل سطوح عملکردي سکونتگاه ها استفاده و براي تدوين آن به ادبيات و متون علمي موجود در اين زمينه مراجعه شده است. |
| كليد واژه: جهاني شدن و شهر، جهاني شدن و سيستم هاي شهري، جهاني شدن و همگرايي شهري |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
