پاسخ به:مقالات علوم سیاسی
جمعه 8 اردیبهشت 1391 7:02 PM
| 1 : دانش سياسي بهار و تابستان 1387; 4(1 (پياپي 7)):5-34. |
| مباني و قلمرو احياگري ديني امام خميني (ره) |
| افروغ عماد* |
| * پژوهشگاه علوم انساني و مطالعات فرهنگي |
|
در اين مقاله با مروري كلي بر مفهوم احيا و احياگري، دستاورد امام در اين خصوص در دو سطح خارجي و داخلي بررسي مي شود. به طور خاص، در سطح خارجي به احياي خدا در ساحت خرد ورزي و احياي معنويت در ساحت روابط اجتماعي و در سطح داخلي به بازگشت روح واقعي دين و احياي همراه با نو آوري وجوه سياسي دين در قالب رهبري انقلاب اسلامي، نظريه پردازي آن و تشكيل نظام جمهوري اسلامي با ارايه فلسفه سياسي جديد «جمهوري اسلامي» به عنوان تعريفي جديد از مشروعيت و مفاهيم مرتبط حقوق انساني در ساحت هاي مختلف آن اشاره خواهد شد. وجه مقبوليت مشروعيت يا قانوني بودن يك نظام مستقر، عدم تحميل راي به مردم و شرعيت نظارت آن ها بر حكام از جمله حقوق مورد اشاره در اين مقاله است و در نهايت، به نقش زمان و مكان در روش اجتهادي امام و مفروضات و دلالت هاي آن با استناد به آراي ايشان و تفاسير صاحب نظران به عنوان زمينه ديگر احيا اشاره خواهد شد. |
| كليد واژه: مباني احياي ديني، قلمرو احياي ديني، كل گرايي توحيدي، تحجر، مشروعيت، شرعيت دوسويه، ولايت فقيه، مصلحت، زمان و مكان، احياگري فقهي |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
