مقالات علوم سیاسی

   5 : پژوهشنامه علوم سياسي تابستان 1386; 2(2 (7)):98-113.   ضرورت گونه شناختي روش هاي مطالعه جامعه شناسي سياسي ايران   مقصودي مجتبي,فتاحي سيدمرتضي      

در حوزه جامعه شناسي سياسي ايران که مهم ترين هدف آن بررسي رابطه دولت و جامعه است، عمدتا از چه روش هايي استفاده شده است؟ هدف مقاله حاضر بررسي و نقد پاسخ هايي است که دکتر امير محمدحاجي يوسفي در مقاله خود با عنوان «گونه شناسي روش هاي مطالعه جامعه شناسي سياسي ايران» به سوال مذکور داده است؛ هر چند موضع جستار حاضر صرفا در نقد يک مقاله خلاصه نمي شود. حاجي يوسفي در مقاله خود خاطر نشان نموده است که در مطالعه جامعه شناسي سياسي ايران عمدتا از چهار روش و رهيافت فرهنگ سياسي و نخبه گرايي، تحليل طبقاتي، اقتصاد سياسي و تحليل گفتماني استفاده شده است. نويسندگان مقاله حاضر ضمن ارايه تصويري کلي از مقاله حاجي يوسفي، ضرورت بسط دامنه گونه شناسي چهارگانه وي به ساير آثار جامعه شناسي سياسي ايران را مورد تاکيد قرار داده اند. نتيجه چنين اقدامي متضمن افزودن سه رهيافت ديگر به گونه شناسي مذکور است: رهيافت توصيفي - تاريخي، رهيافت تحليلي - تبييني و رهيافت جنبش هاي اجتماعي. بازبيني واژه شناختي مفاهيمي نظير هستي شناسي و معرفت شناسي و تنظيم مرز مفاهيمي همچون «روش» و «رهيافت» نيز در اثناي نقد محتوايي مقاله مذکور به انجام رسيده است.

  كليد واژه:     

 نسخه قابل چاپ