مقالات علوم سیاسی

قدرت نرم به آن دسته از قابليت ها و منابع يک کشور چون فرهنگ، آرمان يا ارزش هاي اخلاقي اطلاق مي شود که به صورت غيرمستقيم بر منافع يا رفتارهاي ديگر کشورها اثر مي‎گذارد. بهره گيري از ابعاد نرم افزاري قدرت سبب مي شود از هزينه هاي محسوس قدرتمندي کشورها به طرز شگفت انگيزي کاسته شود. هدف از انجام اين پژوهش، بررسي قدرت نرم جمهوري اسلامي ايران در سطح تحليل منطقه اي و مقايسه ميزان تاثيرگذاري اين ُبعد از قدرت کشورمان برحسب مناطق مختلف ژئوپليتيکي است.
در اين نوشتار از روش تحقيق توصيفي ـ تحليلي و مدل سنجش ماتريسي براي محاسبه وزن و جايگاه نسبي قدرت نرم جمهوري اسلامي ايران در هفت منطقه ژئوپليتيکي بر اساس مولفه هاي ده گانه سنجش قدرت نرم کشورها در قالب 18 شاخص، استفاده شده است. اطلاعات نيز از طريق منابع کتابخانه‎اي، اينترنتي و بهره گيري از پايگاه هاي خبري با تکيه بر داده‎هاي عيني ـ تاريخي گردآوري و سعي شده تا از معتبرترين و جديدترين اطلاعات آماري و توصيفي مراکز مطالعاتي داخلي، منطقه‎اي و بين‎المللي استفاده شود.
يافته هاي تحقيق نشان مي دهد جمهوري اسلامي ايران بيشترين کاربرد مولفه هاي قدرت نرم را در ميان کشورهاي اوراسياي مرکزي (76/28 درصد) و کمترين ميزان (3/69 درصد) را به نسبت منطقه آمريکاي لاتين داشته است. همچنين مشخص شد بالاترين ميزان اعمال قدرت نرم ايران در مناطقي است که ساکنان آن بيشتر با زبان فارسي در ارتباط هستند. ضمنا جمهوري اسلامي ايران بيشترين موفقيت در کاربرد عوامل متغير قدرت نرم را در زمينه بهره گيري از موسسات ايران شناسي در ساير کشورها داشته است.

 نسخه قابل چاپ