بانک مقالات جغرافیا

اين پژوهش به بررسي برخي ويژگي هاي ريختي و بوم شناختي موش خاردار (Acomys dimidiatus) در محدوده زيستگاه هاي منطقه حفاظت شده گنو و شهرستان ميناب واقع در استان هرمزگان پرداخته است. تعداد 58 نمونه از اين گونه با استفاده از تله هاي زنده گير، از گستره زيستگاه هاي ياد شده جمع آوري گرديد. يافته ها درصد بالاي شب فعال بودن اين گونه را نشان مي دهد. نمونه ها از ارتفاع کمتر از 100 متر تا بالاتر از 1500 متر از سطح دريا به دست آمدند. تعداد 5 صفت ظاهري و 15 صفت جمجمه اي و دنداني اندازه گيري و نسبت هاي تمامي اندازه ها به طول سر و بدن محاسبه گرديد. براي بررسي نرمال بودن داده ها از آزمون کولموگروف- اسميرنوف استفاده گرديد. نتايج محاسبه آمار توصيفي نشان داد که متوسط اندازه 14 صفت از 20 صفت در نمونه هاي ميناب بزرگتر از نمونه هاي گنو است. همچنين متوسط اندازه تمامي نسبت ها در نمونه هاي ميناب بزرگتر از گنو است. به منظور نشان دادن اختلاف هاي معني دار ميان اندازه ها و نسبت هاي به دست آمده جمعيت هاي دو منطقه، آزمون  Independent Sample T-Testبه کار رفت. تحليل ها نشان داد، از ميان 20 صفت مورد بررسي، تنها 5 صفت در ميان جمعيت هاي دو منطقه داراي اختلاف معني داري هستند .(P<0.05) همچنين، 9 نسبت از 20 نسبت مورد بررسي در ميان جمعيت هاي دو منطقه داراي اختلاف هاي معني دار هستند .(P<0.01, P<0.05) آزمون MANOVA نيز براي بررسي وجود اختلاف در ميان جمعيت ها استفاده گرديد، که در سطح (P<0.05) معني دار بود. يافته هاي حاصل از تحليل مولفه هاي اصلي (PCA)، جمعيت هاي دو منطقه را تقريبا به طور مشخص از نظر صفات و نسبت هاي مورد بررسي از هم تفکيک نمود. بر اين اساس، دو مولفه اصلي اول بيش از 60 درصد کل تغييرات و تفاوت ها را تشريح مي کنند.

 نسخه قابل چاپ