بانک مقالات جغرافیا

توسعه فناوري هاي جديد آبياري يکي از مهم ترين راه حل ها براي توسعه کشاورزي و افزايش توليدات است که با توجه به محدوديت جدي منابع آب در کشور به عنوان مساله ايي مهم مطرح است. از اين رو هدف اصلي اين پژوهش بررسي موانع توسعه سيستم هاي آبياري تحت فشار در مناطق روستايي است که به صورت مطالعه موردي در شهرستان ازنا آن جام گرفته است. روش تحقيق در اين بررسي از نوع توصيفي ـ تحليلي و همبستگي بوده که با استفاده از جمع آوري آمار و اطلاعات از طريق روش هاي ميداني آن جام شده است. سرپرستان خانوارهايي که از سيستم هاي آبياري تحت فشار استفاده نکرده اند جامعه آماري تحقيق حاضر را در برمي گيرند که با استفاده از فرمول کوکران، نمونه اي به حجم 212 نفر از بين آن ها به روش نمونه گيري طبقه اي انتخاب گرديد. هم چنين آزمون پيش آهنگي، براي به دست آوردن ضريب اعتبار پرسشنامه آن جام گرفت که ضريب اطمينان آلفاي کرونباخ آن بيش از 91/0 به دست آمد. نتايج حاصل از طريق تجزيه و تحليل هاي آماري در نرم افزار SPSS نشان مي دهد که تقطيع و پراکندگي اراضي کشاورزان، مهم ترين مانع در توسعه سيستم هاي آبياري تحت فشار بوده است. هم چنين يافته ها حاکي از آن است که سه عامل ساختاري، اقتصادي ـ اجتماعي و طبيعي 10/66 درصد از واريانس متغيرها را تبيين مي کند که در اين راستا توسعه کمي و کيفي برنامه هاي آموزشي ـ ترويجي و بالا بردن اطلاعات و آگاهي کشاورزان، تربيت مروجان آگاه از مسايل سيستم هاي آبياري تحت فشار و تشويق کشاورزان منطقه، با حمايت هاي مالي و اعطاي آسان تر تسهيلات بانکي، در راستاي مشارکت هرچه بيش تر در يکپارچه سازي اراضي، از جمله پيشنهادهايي هستند که بر اساس نتايج تحقيق ارايه شده اند.

 نسخه قابل چاپ