بانک مقالات جغرافیا

در اين تحقيق با توجه به ساختار جوان جمعيت در شهر سنندج، نرخ بالاي مهاجرت روستاييان و نياز هر چه بيشتر به مسکن شهري در رابطه با لزوم استفاده بهينه از منابع ملي به ويژه صرفه جويي در زمينه مصرف انرژي در بخش ساختمان، متناسب با پارامترهاي اقليمي موجود و موقعيت منطقه مطالعه شده از معيار ماهاني براي مطالعه وضعيت زيست اقليم و ميزان سازگاري اقليمي بافت قديم و جديد شهر سنندج و ارايه پيشنهادهاي معماري به منظور استفاده هر چه بيشتر از انرژيهاي طبيعي (خورشيد، باد و ... ) و صرفه جويي در مصرف سوختهاي فسيلي استفاده شده است. پس از محاسبه وضعيت زيست اقليم شهر سنندج، مساکن موجود بر اساس قدمت و ويژگيهاي معماري به سه دسته بافت جديد، قديم و فرسوده تقسيم شدند؛ آن گاه تعداد 142 نمونه از بافتهاي معماري در مناطق مختلف شهر سنندج انتخاب شد. سپس بر اساس معيار ماهاني پرسشنامه اي تنظيم شد و با توجه به ويژگيهاي معماري هر کدام از نمونه ها، پرسشنامه اي تکميل شد. نتايج پرسشنامه ها براي هر بافت، جداگانه استخراج شد. اين نتايج به منظور تطبيق با معيار ماهاني و براورد ميزان سازگاري اقليمي مساکن در نرم افزار رايانه اي SPSS با هم مقايسه و تحليل شدند. بر اساس معيار ماهاني، بافت قديم شهر بيشترين سازگاري با اقليم محلي و بافت جديد کمترين سازگاري را دارد. در مجموع مي توان گفت حدود 50 درصد از مساکن شهر سنندج با شرايط اقليمي محل سازگار هستند.

 نسخه قابل چاپ