بانک مقالات جغرافیا

در فرآيند تاريخي شکل گيري پديده حاشيه نشيني، دو عنصر مکان و زمان به عنوان شرايط عام (شرط لازم) براي تکوين اين پديده و دو عنصر اقتصادي و اجتماعي به عنوان شرايط خاص (شرط کافي) براي شناخت و درک آن جلوه مي کنند. تاکنون از سوي پژوهشگران مطالعات شهري دلايل متعددي براي شکل گيري حاشيه نشيني ارايه گرديده است. با توجه به متنوع بودن پديده حاشيه نشيني، نمي توان دلايل وجودي آن را از يک شهر به شهر ديگر تعميم داد. در اين پژوهش، به مطالعه و بررسي علل شکل گيري پديده حاشيه نشيني در شهر اصفهان از دهه 1340تاکنون (زمان آغاز شهرنشيني شتابان و ناهمگون در ايران) مي پردازيم. براي شناخت عناصر مذکور، اين پژوهش با روش پيمايشي، بر روي 400خانوار که به صورت تصادفي از محله هاي نمونه انتخاب شده اند، انجام گرديد و داده هاي آن با استفاده از روش هاي آماري نظير آزمون تطابق توزيع کاي اسکوير و آزمون تي تک نمون هاي تحليل شده اند. يافته هاي اين پژوهش نشان مي دهد که: 44.5-1 درصد از پاسخگويان مناطق حاشيه نشين، مهاجر غير بومي بوده و 57.8 درصد آنان قبلا در محله ديگري از شهر اصفهان زندگي مي کرده اند که اکثر اينان را مي توان در زمر ه رانده شدگان از متن به حاشيه ناميد 2- تهيه و دسترسي آسان تر به مسکن در مناطق حاشيه نشين (ارزانتر بودن قيمت زمين شهري و مسکن)، باعث هجوم مهاجران و گروه هاي کم درآمد شهري به اين مناطق شده است 3- درصد بيکاري در مناطق حاشيه نشين بسيار بالاتر از ساير مناطق شهري بوده و يکي از دلايل حاشيه نشيني در شهراصفهان محسوب مي شود 4- ميانگين درآمد حاشيه نشينان در مقايسه با ميانگين درآمد ساير گروه هاي شهري بسيار پايين بوده، به عنوان يکي از دلايل اصلي حاشيه نشيني محسوب مي شود 5- ميانگين قيمت اجاره بهاي مسکن در مناطق حاشيه نشين به طور تقريبي 17.5 درصد پايين تر ساير مناطق شهري بوده و در تصميم گيري افراد براي ساکنان در مناطق حاشيه نشين موثر واقع شده است.
پرداختن به موضوع فوق داراي دو کاربرد اطلاعاتي و اجرايي در مورد علل شکل گيري و نحوه برخورد با اين پديده مي باشد.

 نسخه قابل چاپ