بانک مقالات جغرافیا

ميراث فرهنگي روستايي بيان کننده پيشينه تاريخي، تمدن و فرهنگ روستايي هر کشوري است که شکل گيري آن در طي ساليان متمادي تحقق يافته است. ميراث فرهنگي روستايي شامل ويژگي هاي خاص جوامع روستايي مثل عادات محلي، آداب مربوط به خوراک و پوشاک، سبک معماري، وجود بناها و ابنيه هاي تاريخي، موسيقي، هنر، زبان هاي محلي و ارزش هاي اخلاقي و معنوي است. هر کشوري بايد پديده هاي اجتماعي خاص مناطق روستايي خود را که در آنها رسوم گذشته باقي مانده است، حفظ نمايد. متاسفانه ميراث فرهنگي روستايي در کشور ما با کم توجهي کنار گذاشته شده و در حال نابودي است. اگر چه تلاش هايي در سال هاي اخير توسط بعضي از سازمان هاي دولتي و غير دولتي علاقه مند به حفظ ميراث فرهنگي صورت گرفته تا فرهنگ و سنت هاي جامعه را بهتر شناسانده و در صدد احياي آن برآيند، اما به دليل بي اطلاعي نسل هاي کنوني از ارزش و اهميت ميراث فرهنگي در جهت تحقق اهداف توسعه پايدار روستايي، سبب شده اينگونه آثار و ارزش هاي مادي و معنوي در معرض خطر و نابودي قرار گيرند. اين مقاله يک پژوهش کاربردي است که به شيوه توصيفي-تحليلي نگاشته شده است. شيوه گردآوري داده ها از نوع اسنادي و ميداني است. نتايج حاصل از مطالعات ميداني نگارندگان از طريق شناسايي و رتبه بندي 10 روستاي داراي ميراث فرهنگي در شهرستان لامرد استان فارس و شاخص هاي تبيين کننده کيفيت زندگي در سطح 160 نفر از سرپرستان خانوار ساکن در روستاهاي مورد مطالعه نشان مي دهد که شاخص ميراث فرهنگي بر کيفيت زندگي ساکنان روستايي بخش مرکزي شهرستان لامرد تاثير گذار نبوده است. در اين راستا شاخص ميراث فرهنگي بيشترين تاثير را بر کيفيت مسکن روستايي و سطح آموزش روستاييان بر جاي نهاده است.

 نسخه قابل چاپ