بانک مقالات جغرافیا

محمد اقبال لاهوري شاعري مبارز و آرمان خواه و يکي از چهره هاي فکري و انساني درخشاني است که فرهنگ بارور اسلامي را به جامعه بشري معاصر هديه کرد. اين داناي راز و متفکر بزرگ شرق در مقولات فکري خويش، يک ارزيابي مجدد از انسان را بر پايه هاي اصول قرآني و جايگاه و مقام عالي انسان پايه گذاري کرد. اين فيلسوف نوانديش اسلامي و تالي عــنقاي قاف مــعرفت، مولوي، معتقد است که انسان، اين نسخه نامه الهي، به عنوان لطيفه غيبي و هدف و نتيجه همه جريانات آفرينش کائنات و اسم اعظمي که فکر و انديشه او تجلي گاه وجود عالم اسرار و رموز است، مي تواند با خودآگاهي، خوديابي و يافتن شخصيت متعالي خويش، به عنوان انسان آرماني و کامل، جانش را آيينه صفات الهي گرداند و از اسرار آفرينش آگاهي يابد و موجودي پايدار ، شاهدي بيدار و سالکي راه يافته و کليد همه معرفت ها گردد. در اين مقاله فلسفه و مراتب «خودي» و جايگاه «انسان آرماني و کامل» (انسان بخود) در دستگاه فکري معمار بزرگ تجديد بناي تفکر اسلامي و ماهتاب شام شرق، اقبال لاهوري، به روش توصيف مورد بررسي قرار گرفته است.

 نسخه قابل چاپ