بانک مقالات جغرافیا

در تحقيق حاضر به منظور شناسايي و طبقه بندي توده هاي هوا در حوضه هاي جنوب غربي ايران از روش طبقه بندي همديدي فضايي (SSC) استفاده شده است. روش طبقه بندي همديدي فضايي توده هاي هوا را براساس منشا و تعديل آنها در مسير حركت به شش گروه طبقه بندي مي كند كه شامل توده هاي هواي قطبي خشک (DP)، قطبي مرطوب (MP)، حاره اي خشك (DT)، معتدل خشك (DM)، معتدل مرطوب (MM) و حاره اي مرطوب (MT) مي باشد. اين نامگذاري براي شناسايي ويژگي توده هاي هوا طراحي شده است. براي تعيين ويژ گي  توده هاي هوا و طبقه بندي آنها نياز به روزهاي نمونه (شاهد) مي باشد. نحوه ي آرايش خطوط جريان نقشه هاي سطح زمين و 850 هكتوپاسكال معرف انتقال توده هواي ويژه اي به سوي منطقه مورد مطالعه مي باشد. معيارهاي اوليه انتخاب روزهاي نمونه براي هر توده هوا در هر ايستگاه از طريق ارزيابي دقيق داده ها و نقشه هاي هواشناسي سطح زمين و تراز 850 هكتوپاسكال صورت گرفت و هر يك از روزهاي نمونه انتخاب شده از منبع تا محدوده ي مورد مطالعه مسيريابي و ويژگي هاي آنها ارزيابي شد. روزهاي نمونه انتخاب شده ويژگي هاي معرف يك توده هوا را مشخص مي كنند. به منظور طبقه بندي توده هاي هوا، متغيرهاي دما، دماي نقطه شبنم، فشار (QFF)، ابرناكي، سمت و سرعت باد ساعات 3، 9، 15 و 21 utc براي 10 ايستگاه سينوپتيك طي دوره آماري 99-1961 در محاسبات منظور شد. با استفاده از روش تحليل عاملي متغيرهاي وابسته به هم ادغام و ابعاد ماتريس ها كاهش داده شد.
در اين مطالعه به منظور شناسايي مولفه هاي معرف توده هاي هوا از ماتريس آرايه P استفاده گرديد و براي طبقه بندي توده هاي هوا روش تحليل مميزي مناسب تشخيص داده شد، به طوري كه ويژگي هاي معرف روزهاي نمونه به عنوان ورودي براي تحليل تابع متمايزكننده براي طبقه بندي توده هاي هوا به كار گرفته شد. بدين ترتيب با استفاده از روش طبقه بندي همديدي فضايي؛ توده هاي هواي موثر بر حوضه هاي جنوب غربي كشور در فصل زمستان (دسامبر تا فوريه) شناسايي گرديد. نتايج نشان داد شرايط اقليمي و دوره هاي اقليمي هر منطقه به وسيله تكرار و اثرات تجمعي توده هاي هوايي كه از آن ناحيه عبور مي كند، تعيين مي گردد.

 نسخه قابل چاپ