بانک مقالات جغرافیا

در حال حاضر اکثر شهرها به خاطر محدوديت هاي فيزيکي توسعه شهري با مقوله توسعه فيزيکي درگيرند. شهر بابلسر نيز با توجه به قرار گرفتن در منطقه شمال کشور ايران، نمي تواند به صورت گسترده توسعه يابد چرا که با محدوديت هاي فيزيکي توسعه شهري مانند دريا، رودخانه و وجود زمين ها و باغ هاي حاصلخيز در روند توسعه شهري مواجه است. هدف از اين پژوهش دستيابي به متغيرهاي موثر در توسعه فيزيکي شهرها و دستيابي به الگويي که توسعه آتي شهر بابلسر را با کمترين خسارت به محيط طبيعي مکان يابي نمايد، مي باشد. بنابراين با توجه به اهداف اين پژوهش، از روش تجزيه و تحليل وضع موجود و مدل سازي داده ها استفاده شده است. بدين منظور ابتدا براي ايجاد پايگاه داده سيستم اطلاعات جغرافيايي، اطلاعات فضايي محدوده مورد مطالعه از روي نقشه هاي مربوطه، رقومي و ذخيره گرديد و سپس اطلاعات توصيفي، وارد سيستم شده و به اطلاعات فضايي متصل شد، تا قابليت تجزيه و تحليل اطلاعات فراهم گردد. سپس با همپوشاني نقشه هاي مختلف در محيط «GIS»، دو منطقه بهينه توسعه فيزيکي بابلسر مشخص گرديد. شهر بابلسر با توجه به محصور بودن در اراضي کشاورزي دو گزينه براي توسعه فيزيکي پيش رو دارد: اول توسعه شهر از درون که با تخصيص تراکم ساختماني بيشتر به ساختمان هاي شهر امکان پذير است و دوم توسعه به سمت بيرون است. مناسب ترين مکان جهت گسترش آتي شهر جنوب شرقي و در اولويت دوم جنوب غربي بابلسر مي باشد.

 نسخه قابل چاپ