بانک مقالات جغرافیا

رودخانه آجي چاي بزرگترين رود شرق درياچه اروميه است که سرشاخه هاي اصلي آن از کوه هاي سبلان، سهند و رشته کوه بزقوش سرچشمه مي گيرند. علاوه بر آبراهه هاي اصلي، حوضه آبريز آجي چاي داراي ذخاير غني آب هاي زيرزميني نيز مي باشد. معمولا کيفيت آب ها در تماس با سازندهاي مارني گچدار و نمکدار بخش هاي مياني حوضه، تغيير مي يابد و به آب هاي شور و حتي خيلي شور تبديل مي شوند.
هدف اين مطالعه ارزيابي کيفيت منابع آب بالادست حوضه آبريز آجي چاي از نظر مصارف کشاورزي مي باشد که براي اين منظور از نتايج تجزيه شيميايي نمونه آب هاي سطحي و زيرزميني، شاخص هاي کيفي شامل (TH, Cl, %Na, TDS, SAR, Ec) و دياگرام هاي کيفي  (Piper, USSL)در خرداد 1387 استفاده شد. نقشه ها در محيط (GIS) ترسيم شدند.
نتيجه اين پژوهش نشان مي دهد که آب هاي شيرين به مقدار کم (حدود 2 درصد) در آبخوان هاي پايکوه هاي سبلان وجود دارد و بيشتر آب هاي زيرزميني منطقه از نظر کيفيت متوسط هستند. در حدود 40 درصد آب هاي زيرزميني منطقه را آب هاي شور و خيلي شور تشکيل مي دهند. آب هاي سطحي هم که از ارتفاعات سبلان سرچشمه گرفته اند و در بالادست حوضه اندازه گيري شده اند از نظر کيفي شيرين هستند.

 نسخه قابل چاپ