بانک مقالات جغرافیا

استفاده از زمين بدون توجه به سيماي توپوگرافي منطقه، باعث پيامدهاي ناگواري، مانند: فرسايش، بيابان زايي و تخريب منابع محيطي مي شود. اين مطالعه که در منطقه گلوگاه در شرق استان مازندران صورت گرفته است، درصدد تبيين نقش عامل توپوگرافي در کاربري اراضي، در بخشي از شهرستان به وسعت، 19603 هکتار با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي و تصاوير سنجش از دور است. در اين تحقيق، به منظور طبقه بندي تصوير ماهواره اي براي تهيه نقشه کاربري اراضي، از روش حداکثر احتمال (Maximom likelihood)، به دليل دقت بيشتر اين روش در منطقه، استفاده شده است. پراكنش و وسعت کاربري هاي مختلف، شامل: ابنيه انساني، اراضي کشاورزي، باغ ها، مراتع، جنگل هاي انبوه و تنک، منابع آب دايمي، زمين هاي شني و سنگلاخي با استفاده از نرم افزار Arcview تعيين و تفسير و نقشه سيستم هاي ارضي بر مبناي نقشه هاي کاربري اراضي، شيب و هيپسومتري تهيه شده است. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد که در منطقه مورد بررسي، کاربري کشاورزي و جنگل انبوه به طور تقريبا يکسان، بيش از 95 درصد از وسعت منطقه را در بر گرفته و ساير كاربري هاي انساني 3.7 درصد از مساحت ناحيه را به خود اختصاص داده كه قريب 90 درصد آن در ارتفاع كمتر از 200 متر جلگه اي هموار استقرار يافته است. به اين ترتيب، سه کاربري عمده متناسب با توپوگرافي منطقه استقرار يافته اند.

 نسخه قابل چاپ