بانک مقالات جغرافیا

در روند پرشتاب شهرنشيني در ايران مکان يابي براي دفن بهداشتي زباله هاي شهري يکي از ضرورت هاي برنامه ريزي و مديريت شهري است. چرا که زباله هاي شهري در صورتي که به درستي و در محلي مناسب دفن نشوند با ضايعات زيست محيطي زيادي همراه خواهند بود. شهر بهشهر در درون يک اکوسيستم ساحلي شکل گرفته است. سواحل از جمله اکوسيستم هاي حساس و آسيب پذير هستند که هرگونه توسعه شهري در بستر چنين اراضي بايد با ملاحظات فضايي و زيست محيطي ويژه اي همراه باشد. اين شهر با بيش از 83 هزار نفر جمعيت روزانه 70 تن زباله توليد مي کند که با روش تلمبارکردن در محدوده استحفاظي شهر و در مجاورت فضاهاي مسکوني دفع و سوزانده مي شوند. در اين مقاله با کمک 10 عامل سنگ شناسي، ژئوهيدرولوژي، فاصله از شبکه زهکشي، فاصله از گسل ها، فاصله از مراکز شهري و روستايي، فاصله از شبکه راه ها، فاصله از آثار باستاني، بارش و شيب و با استفاده از روش AHP يا فرايند سلسله مراتبي در نرم افزارهاي Expert Choice و Arc GIS9.2، محل مناسب براي دفن بهداشتي زباله هاي شهري در دو جايگاه مکان يابي و پيشنهاد شده است. يکي اراضي شمال کلاک با مساحت 20 هکتار و ديگري اراضي شمال رکاوند با 36 هکتار مساحت که موقعيت آنها بر روي نقشه شماره 1 منعکس شده است.