بانک مقالات جغرافیا

اين مقاله با شيوه بررسي توصيفي، تحليلي، در گام نخست از ديدگاه ژئوپليتيک و ژئواکونوميک بازارهاي گاز طبيعي جمهوري اسلامي ايران را مورد ارزيابي قرار داده است. آن گاه پس از اشاره اي زودگذر ولي حساس بر نقش گاز طبيعي دراقتصاد انرژي تا چشم انداز 2030، تنگناها و مسايل ايران به عنوان دومين دارنده ذخيره گاز طبيعي جهان براي دستيابي به برتري يا دست کم نفوذ پايدار در بازارهاي شبه قاره چين، خليج فارس، ژاپن و کره جنوبي بازخواني شده اند. از اين ديدگاه، کوشش هاي 20 ساله جمهوري اسلامي ايران براي دستيابي به بازار شبه قاره که در قالب خط لوله صلح اجرايي شده است، مي توانست در قالبي با تمرکز ناچيز و راهبردي ضعيف پيگيري شود. همچنين بر پايه دستاوردهاي اين پژوهش، راهبرد تصميم سازان تهران براي نفوذ در بازار گاز مايع کره و ژاپن و نيز بازار گاز طبيعي چين، با چند چالش زمانبر روبرو است. بازار خليج فارس نيز اگر چه زنده و پويا است، اما استراتژيک محسوب نمي شود. اين در حالي است که اروپا در بردارنده بيشترين شاخص هاي يک بازار استراتژيک و پايدار است. اما ايران مي بايست از کشوري واردکننده گاز طبيعي به کشوري صادرکننده تبديل شود.

 نسخه قابل چاپ