بانک مقالات جغرافیا

مناطق خشک و بياباني وسعت قابل ملاحظه اي از مساحت کره زمين يعني حدود يک سوم آن را مي پوشاند. حدود 4 درصد از مساحت کره زمين را بيابان هاي واقعي اشغال مي کنند. هر چند در رابطه با منشاء مناطق کويري به تاثير عوامل هيدرولوژي و ژئومورفولوژي بهاي بيشتري داده مي شود اما عوامل اقليمي اساسي ترين نقش را در ايجاد مناطق بياباني دنيا دارند. تأثير اين عوامل به گونه است که در اکثر مطالعه هاي انجام شده، عناصر اقليمي تعيين کننده مرز مناطق خشک و بياباني به شمار رفته اند. با توجه به غير قابل سکونت بودن بخش زيادي از مناطق بياباني و عدم استقرار شبکه هاي مناسب ديده باني اقليم، علم سنجش از دور با توجه به قابليت هاي متعددي که در زمينه هاي بررسي هوا و اقليم شناسي دارد، مي تواند امکانات ويژه اي را در مطالعه هاي مناطق بياباني فراهم کند. علاوه بر اين، داده اي ماهواره هايي همچون؛ رادارست، نيمبوس، ايرس، اسپات، لندست، گواوز، متئوست، تيروس - نوا و غيره با قابليت هاي ويژه اي که در سنجش هاي اقليمي و هواشناسي دارند مي توانند به نحوه فزاينده اي در بررسي مختلف جنبه هاي اقليمي مناطق بياباني و کويري مورد استفاده قرار گيرند. در اين مقاله سعي شده است تا اهميت و نقش سنجش از دور در بررسي اقليمي مناطق خشک و بياباني مورد بررسي قرار گيرد.