بانک مقالات جغرافیا

در اين تحقيق با استفاده از روشهاي مطالعاتي آب و هواشناسي همديدي، شامل تحليل‌هاي آماري و تفسير نقشه‌هاي همديدي، و براساس داده‌هاي روزانه دما و نقطة شبنم سطوح استاندارد زمين، 850، 700 و 500 هكتوپاسكال سه ايستگاه تهران، شيراز و كرمانشاه در دورة زماني 1981 تا 1990 در طي ماههاي دسامبر تا فوريه، توده‌هاي هواي مؤثر بر ايران مورد شناسايي قرار گرفته است. براي شناسايي توده‌هاي هوا با استفاده از داده‌هاي دما و نقطة شبنم، و براساس قانون پايستاري ويژگيهاي توده هوا، متغيرهاي دما، دماي پتانسيل، دماي پتانسيل تر، دماي پتانسيل هم ارز و نسبت آميختگي كه كمترين تغييرات را با زمان دارند براي كليه سطوح استاندارد مورد مطالعه، محاسبه گرديده، و سپس تحليل‌هاي آماري شامل: تحليل عاملي مؤلفه‌هاي اصلي و تحليل خوشه‌اي بر روي آنها صورت گرفته است. با اجراي تحليل عاملي بر روي متغيرهاي استاندارد شده هر ايستگاه، براي ايستگاه تهران 4 عامل، و براي ايستگاه شيراز و كرمانشاه هركدام 3 عامل استخراج گرديده با استفاده از روش خوشه‌بندي سلسله مراتبي بر روي نمرات عاملهاي استخراج شده، روزها گروه‌بندي، و پس از آن مقادير ميانگين كليه متغيرها براي سطوح استاندارد مورد نظر محاسبه گرديد. با مقايسة مقادير ميانگين متغيرهاي گروه‌ها با ايستگاههاي شاخص آسوان، عشق‌آباد و مديترانه توده هوايcT,  mT,cP, tmP, cA, tmA  وMed.  شناسايي شدند، سپس با توجه به اطلاعات دما، دماي پتانسيل و نسبت آميختگي تراز500 هكتوپاسكالي، براي توده‌هاي هوايي تعيين شده در هر ايستگاه روزهاي شاهد استخراج گرديد. سپس بر اساس داده‌هاي دما و نقطة شبنم روزهاي مذكور نمودار ترموديناميكي Skew-T آنها تهيه و جهت تفسير بهتر نتايج، نقشه‌هاي همديدي سطوح زمين، 850 و 500 هكتوپاسكال از نظرآرايش سامانه‏ها مورد مطالعه قرار گرفته است.