بانک مقالات جغرافیا

مدل ها ابزارهايي براي تحليل واقعيت ها و ساده کردن پيچيدگي هاي موجود در جهان واقعي هستند. هدف مدل ها افزايش دريافت ما درباره پديده ها و روندها در جهان خارج مي باشد. در اين مقاله ضمن ارايه تعاريف و توضيح مفاهيم مدل و مدلسازي، عملکرد و اهداف و ويژگي هاي اساسي مدل ها توضيح داده شده و انواع مدل ها تقسيم بندي شده اند. همچنين درباره انواع مدل هاي قياسي، شبيه سازي، ذهني، گرافيکي، رياضي و آماري توضيحاتي ارايه شده است.
فرآيند مدلسازي شامل شناخت مساله، جمع آوري داده ها، تعيين معيارها، فرموله کردن، تعيين و ارزيابي راه حل هاي ممکن و بررسي صحت عملکرد مدل است که مورد بحث قرار گرفته اند و پس از آنها به اهميت و ضرورت مدلسازي در علم ژئومورفولوژي که عملي ترکيبي و نيازمند مدلسازي زماني و عملکردي براي بررسي و ارزيابي تحولات ناهمواري هاي زمين است، پرداخته ايم.
نخستين مدل ژئومورفيک مدل چرخه يا سيکل فرسايش بوده که بين سالهاي 1884 تا 1899 توسط ويليام موريس ديويس بنيانگذار مفاهيم اوليه ژئومورفولوژي ارايه شده است. وي نخستين کسي بود که علم ژئومورفولوژي را با مدلسازي پيوند داد. به خاطر ماهيت خاص اين علم که در آن ناهمواري هاي کنوني با توجه به شبيه سازي گسترش تاريخي تحولات زمين به وسيله عوامل چند گانه تشريح مي گردد، مدلسازي يکي از فنون مي شوند و مدل ها نه تنها کل حقيقت بلکه بخش مفيد و ظاهرا قابل ادراک آن را آشکار مي کنند (هاگت، 1374). بدين دليل نمايش دنياي واقعي کار ساده اي نيست. براي همين منظور مدل ساخته مي شود.
مدل ها در رشته هاي مختلف هنر و علوم از قبيل زمين شناسي، اقتصاد، جغرافيا، جامعه شناسي و ... براي بيان ساده تر دنياي واقعي ضرورت دارند (جاسبرسينگ، 1983).
از طريق به کارگيري مدل ها مي توان به تنوع و پيچيدگي يک پديده پي برد. از طرف ديگر در دنياي امروزي، داده ها آنقدر زيادند و مسايل آنقدر در هم تنيده اند که بدون استفاده از مدل نماياندن، تنظيم و پردازش داده ها، مطالعات و مشاهدات مشکل است.

 نسخه قابل چاپ