بانک مقالات جغرافیا

آب آشاميدني از نيازهاي اساسي انسان است. امروزه وجود منابع آب بيشتر در کشورها، امتيازيي بزرگ براي توسعه و پيشرفت آن کشور محسوب مي شود؛ حتي در عرصه سياسي و اجتماعي و تنازعات بين المللي، آب نقش بسيار با اهميتي را داراست. کمبود آب، مشکلات کيفيت آب، عدم توانايي دولت در بهره برداري از هزاران کيلومتر شبکه آب و ايستگاه پمپاژ، هزاران حلقه چاه، صدها رشته قنات و دهنه چشمه در سطح روستاهاي کشور ايجاب مي کند، که مديريت تامين آب در روستاها بازنگري جدي شود.
هدف اصلي از ارايه اين مقاله، معرفي اصول مديريت در تامين آب آشاميدني، انتخاب منبع آب و مديريت در تصفيه، انتقال و توزيع آب در اجتماعات کوچک و روستايي بر اساس، الگوهاي ارايه شده از سوي سازمان بهداشت جهاني براي کشورهاي در حال توسعه است. با توجه به تجربيات ديگر کشورها در بهره گيري از توصيه ها و رهنمودهاي فوق، چنانچه متوليان صنعت آب آشاميدني روستايي کشور، به نکات فوق توجه نمايند، به طور حتم مشکلات تامين آب آشاميدني در روستاهاي کشور به حداقل خواهد رسيد.
اين تحقيق از نوع مروري بوده که نگارنده آن، حاصل شانزده سال مطالعات و تجربيات در زمينه تامين آب روستايي را به همراه توصيه هاي سازمان بهداشت جهاني مربوط به سالهاي 1980 تا 2003 در زمينه تامين آب شرب روستايي و اجتماعات کوچک ارايه نموده است. اصول مديريت تامين آب آشاميدني، مديريت تامين و منابع آب، مديريت انتقال و توزيع آب است.
مطالعات نشان مي دهد مديريت تامين آب در روستاهاي کشور بايد تحول يابد. در واقع نمي توان بدون استفاده از تجارب ديگر کشورهاي در حال توسعه و توصيه هاي سازمان هاي جهاني و در قالب يک مديريتي سنتي، انتظار داشت طرح هاي تامين آب موفق باشد. ريشه مشکلات تامين آب در کشور طي چند سال گذشته بايد شناسايي و از تکرار اشتباهات گذشته پرهيز شود.

 نسخه قابل چاپ