بانک مقالات جغرافیا

استقرار صنعت در روستا و در قالب ايجاد نواحي صنعتي با هدف دستيابي به توسعه پايدار روستايي، در دهه اخير مورد توجه برنامه ريزان توسعه روستايي کشور بوده است. به منظور ارزيابي اثرات و پيامدهاي ايجاد نواحي صنعتي در مناطق روستايي، با مطالعه موردي استان مرکزي در سطح 5 ناحيه صنعتي و 85 نفر از شاغلين واحدهاي توليدي، نتايج تحقيق نشان مي دهد که ايجاد فرصتهاي شغلي براي روستاييان موفقيت آميز نبوده است؛ چرا که اکثريت شاغلين نواحي صنعتي روستايي را ساکنان مناطق شهري تشکيل مي دهند. استفاده اندک از منابع محلي، عدم صدور کالاهاي توليدي و فقدان نظام آموزشي از ديگر يافته هاي تحقيق است. بررسي شاخص هاي توسعه نزد شاغلين نواحي صنعتي و ساکن در مناطق روستايي در دو دوره قبل و بعد از اشتغال، بيانگر وجود تفاوت معنادار در الگوي مصرف موادغذايي و استفاده از کالاهاي مصرفي بادوام است. همچنين مالکيت خصوصي مسکن، بيمه و تامين اجتماعي، مشارکتهاي روستايي و ضريب امنيت شغلي در دو دوره قبل و بعد از اشتغال در سطح آلفا 0.05 از تفاوت معناداري برخوردار بوده اند.

 نسخه قابل چاپ