بانک مقالات جغرافیا

گسل شمالي ميشو با جهت شرقي ـ غربي در دامنه شمالي توده كوهستاني ميشوداغ آذربايجان (شمالغرب ايران) كشيده شده است. مطالعات انجام شده روي عملكرد اين گسل و شاخه هاي فرعي آن نشانگر فعال بودن آنهاست. گسل مزبور واحدهاي زمين شناختي و توپوگرافيكي دامنه شمالي ميشو را از هم جدا نموده و از اين طريق نه تنها نقش موثري در مكان گزيني روستاهاي واقع در مسير يا مجاورت گسل (گلجار، محبوب آباد، انامق، عيش آباد، پيربالا، ارلان، باغلار، سرخه، گزافر و زنجيره) داشته، بلكه فعاليت آن مشكلاتي را نيز براي ساكنين اين روستاها فراهم آورده است. در اين تحقيق سعي شده است با استفاده از داده هاي حاصل از مطالعات ميداني و اسناد و مدارك كتابخانه اي، ميزان آسيب پذيري هريك از اين سكونتگاه ها از فعاليت گسل با توجه به ويژگي هاي زمين شناختي، ژئومرفولوژيكي، توپوگرافيكي، و نوع مصالح بكار رفته در ساختمان ها مورد بررسي و مطالعه قرار گيرد. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه مهم ترين خطر تهديد كننده روستاهاي واقع در مسير يا مجاورت گسل شمالي ميشو و شاخه هاي فرعي آن، خطر فعاليت هاي احتمالي گسل و لرزش هاي حاصل از آن است عوامل ديگري از قبيل نامناسب بودن ساخت و سازها، مقاومت كم مصالح بكار رفته در ساختمان ها و عمر زياد آنها، استقرار بر روي عناصر منفصل و نامقاوم، شيب زياد و خطر سيالي شدن مواد سازنده نشستگاه روستاها و بالاخره ناپايداري دامنه هاي مشرف به روستاها و خطر حركات توده اي، آسيب پذيري اين روستاها را تشديد مي كند. بر اين اساس، توجه به عوامل ژئومرفولوژي و تاثير پديده هاي مرفوژنيك در تصميم گيري هايي كه منجر به تهيه طرح هاي عمران روستايي مي شود، ضرورت دارد.

 نسخه قابل چاپ