بانک مقالات جغرافیا

براي استفاده بهتر از بارش هاي يك منطقه، ابتدا لازم است تا شناخت كافي از شرايط سينوپتيكي و ترموديناميكي رخداد بارش در آن ناحيه صورت بگيرد. پژوهش حاضر با استفاده از داده هاي بارش روزانه 38 ايستگاه هواشناسي، نقشه هاي سينوپتيكي، داده هاي جو بالاي ايستگاههاي كرمان، اصفهان و بندرعباس در يك دوره آماري 20 ساله در منطقه شيركوه يزد انجام شده است. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه سه نوع سيستم سينوپتيكي منطقه را تحت تاثير قرار مي دهد. الگوي نوع اول همراه با استقرار كم فشار سوداني روي شبه جزيره عربستان مي باشد. الگوي نوع دوم سيستم هاي تركيبي سوداني- مديترانه اي مي باشند. اين دو الگو به سبب تغذيه خوب رطوبت و دما از پهنه هاي آبي جنوب كشور و شرايط سينوپتيكي و ترموديناميكي جوي مناسبتر، بارشهاي زيادتري را در منطقه فراهم مي آورند. الگوي نوع سوم سيستم هاي مديترانه اي مي باشند كه از رطوبت، ناپايداري و بارش كمتري برخوردارند. ساختار قائم دما و رطوبت ايستگاه هاي جو بالاي مطالعه شده، نشان مي دهد كه 2 تا 3 روز قبل از انتقال سيستم هاي كم فشار به منطقه، جو اين ايستگاه ها به طور شديد خشك و پايدار بوده و بتدريج با انتقال سيستم هاي مذكور به منطقه رطوبت كسب کرده و دما نيز افزايش پيدا مي کند. در نتيجه ساختار دمايي و رطوبتي جو ايستگاه هاي مذكور بتدريج ناپايدار شده و شرايط را براي ريزش هاي جوي فراهم مي آورد.

 نسخه قابل چاپ