بانک مقالات جغرافیا

تفکيک پاره ساحل و تعيين درجه حساسيت محيط زيستي سواحل کشور، اقدامي است که با هدف ارزيابي درجه حساسيت و آسيب پذيري ناحيه ساحلي در برابر فرايند توسعه اقتصادي و اجتماعي و نيز گزينش مناطق تحت مديريت محيط زيستي در طبقات چهارگانه سازمان حفاظت محيط زيست مورد توجه قرار گرفته است. در بررسي حاضر، کارايي سه روش تفکيک نواحي سالي به پاره ساحل هاي مورد ارزيابي براي تعيين حساسيت محيط زيستي مورد توجه قرار گرفت. پاره ساحل ها به سه شيوه ناهمواري هاي ساحلي، شبکه بندي و مرز دهستان ساحلي تفکيک شده اند و از معيارهاي ارزيابي حساسيت محيط زيستي مناطق ساحلي- دريايي کشور براي ارزيابي پاره ساحل ها در استان گيلان استفاده شده است. براي ارزيابي عملکرد سه روش تفکيک پاره ساحل، از ارزيابي عوامل دروني و بيروني براي شناسايي نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهديدهاي هر شيوه استفاده شد. نتايج نشان داد که هر سه روش نقاط قوت نسبتا خوبي دارند. هر يک از سه شيوه تفکيک پاره ساحل اهميت مربوط به خود را دارند و بسته به موقعيت، دسترسي به اطلاعات، دانش و مهارت فني و تجربي و دقت مورد نظر در امر ارزيابي مي توان از هر کدام از آنها استفاده کرد. با وجود اين، از آنجا که سواحل درياي خزر در تماس با استان گيلان تقريبا يکنواخت است، شيوه لندفرم براي ارزيابي حساسيت محيط زيستي اين سواحل مناسب تر مي نمايد، زيرا منطبق بر مرزهاي طبيعي زيست بوم هاست و از اين حيث برتري آشکاري بر دو شيوه ديگر دارد.

 نسخه قابل چاپ