بانک مقالات جغرافیا

يكي از اصول جنگ در اكثر ارتش هاي دنيا، مانور است. تحرك و مانور نيروهاي عملياتي و پشتيباني جبهه هاي جنگ در بستر عوامل طبيعي و فرهنگ جغرافيا، يعني محورهاي مواصلاتي و شبكه هاي ارتباطي مرزي صورت مي پذيرد. به همين علت، مطالعه و تجزيه و تحليل اين عوامل جغرافيايي در آموزشي با نام محورشناسي در سطوح تاكتيك و عمليات، از سوي فرماندهان و افسران اطلاعاتي و عملياتي صورت مي گيرد. استان آذربايجان شرقي يكي از 16 استان مرزي كشور است كه همواره به عنوان استاني مهم مورد توجه بوده است. گسترش شرقي- غربي و موازي بودن ارتفاعات اين استان موجب شده است كه ارتباط شهرهاي مهم و مركزي آن با مناطق پيراموني و مرزي از طريق محورهاي محدود و خاصي برقرار شود. هر محور وصولي بدون جاده ارتباطي مناسب در بستر آن، فاقد ارزش خاص در فعاليت ها و حركات نظامي است. به همين دليل، مطالعه دقيق شبكه هاي ارتباطي مرزي اين استان، به منظور تجزيه و تحليل نظامي، براي برنامه ريزان و فرماندهان نظامي داراي اهميت است. نوشتار حاضر براي تجزيه و تحليل هاي مختلف نظامي با توليد لايه هاي اطلاعاتي رقومي در محيط نرم افزار ARC GIS9.2 و تشكيل لايه ارتفاعي، راه هاي مهم مرزي شناسايي شده و ابعاد مختلف تاكتيكي آنها مانند نقاط كنترلي، مواضع پدافندي، ديده باني، اختفا، استتار، ظرفيت تناژ روزانه و موقعيت جغرافيايي مورد بررسي قرار گرفته است. نقشه هاي متعددي نيز از مناطق ديده باني، ديد مستقيم و غيرمستقيم، نيمرخ هاي طولي، مسيرهاي جايگزين و بهينه جاده هاي مرزي تهيه شده است. سرانجام با تجزيه و تحليل نظامي بر روي نقشه هاي توليد شده، به پرسش هاي مورد نظر پاسخ داده شده است و فرضيه تحقيق مورد آزمون قرار مي گيرد.

 نسخه قابل چاپ