بانک مقالات جغرافیا

در اين تحقيق ميزان تبخير و تعرق و نياز آبي گندم براي شهرستانهاي اسلام آباد غرب، سرپل زهاب و روانسر طي يک دوره آماري 18 ساله از 1988- 2005 و نتايج بر اساس ماههاي ميلادي براورد شده است.
در ابتدا با استفاده از ميانگين بلند مدت داده هاي اقليمي (دما و بارش) دوره هاي خشک و مرطوب براي هر سه ايستگاه تعيين شد. طول دوره خشکي در اين منطقه-که از اوايل بهار تا اواسط پاييز ادامه دارد-با زمان رسيدن محصول و حساسيت آن به کمبود آب منطبق مي باشد. لذا در اين موقع از سال نياز به آبياري تکميلي است و بناچار بخش اعظم از اين مناطق که اکثرا به صورت ديم کشت مي شوند، مجبور به استفاده از آبهاي زيرزميني هستند. بنابراين نتيجه آن افت شديد سطح آبخوان در دشتهاي اين منطقه است؛ کاهش نزولات جوي طي سالهاي اخير را نيز بايد به اين مساله اضافه کرد.
سپس با استفاده از مدل کروپ وات به محاسبه تبخير و تعرق واقعي محصول گندم و نياز آبي و آبياري اين محصول مهم در منطقه مطالعه شده پرداخته شد که براي اين منظور ابتدا ميانگين داده هاي اقليمي (حداکثر و حداقل دما، بارش ماهانه، سرعت باد، رطوبت نسبي و تابش روزانه)، سپس الگوي کاشت محصول (تاريخ کاشت، مقدار ضريب روزهاي هر مرحله از رشد، عمق ريشه، عمق نفوذ و مساحت کشت شده بر حسب درصد)، نوع خاک، کل رطوبت در دسترس، رطوبت اوليه خاک (به درصد از کل رطوبت) و ... در مدل وارد شده و در هر مرحله نتايج آن به صورت جدول و نمودار ارايه شده است. در نهايت براي هر کدام از ايستگاهها جدول زمانبندي آبياري و نمودار ميزان کسري پيش بيني شده رطوبت خاک به ميزان کسري واقعي آن طي دوره رشد و در حالت مقايسه اي به دست آمده است، نياز آبي، نياز آبياري و مقدار تبخير و تعرق نيز به صورت نمودار و طي دوره رشد محصول ترسيم شده اند.
با توجه به نتايج حاصل از جداول زمانبندي آبياري در هر سه ايستگاه و با توجه به حاکم بودن خشکي و مواجه شدن خاک با کسري رطوبت، دو تا سه آبياري تکميلي نياز است تا محصول براي برداشت آماده شود.

 نسخه قابل چاپ