بانک مقالات علوم اجتماعی

دين داري عبارت است از پايبندي و آگاهي از اصول و شعاير يک مذهب، به گونه اي که اين پيروي بر زندگي فردي و اجتماعي تاثير گذار باشد. از آنجايي که دين به برآورده ساختن نياز هاي پذيرفته شده اجتماعي و سود جمعي که آرزو هاي گروه در آن نهفته باشد، مي پردازد، در جوامع امروز از دين انتظار مي رود که بتواند به جذب و ايجاد تعهد در بين پيروانش نايل شود. در اين ميان شهر هاي جديد، به تبع دگرگوني ها و تحرکات جمعيتي گسترده خود با چالش هاي زيادي، به ويژه در زمينه پايبندي به ارزش هاي ديني و حفظ آن مواجه هستند. هدف از مقاله حاضر، تبيين جامعه شناختي ميزان دين داري ساکنان شهر جديد بهارستان و تاثير آن بر سرمايه اجتماعي است.
روش اصلي تحقيق پيمايش (با استفاده از پرسش نامه بسته از نوع طيف ليکرت) بوده است. شيوه نمونه گيري با توجه به سن، جنس و محل سکونت افراد طبقه اي بوده که به صورت تصادفي در بين 384 نفر از ساکنان اين شهر به انجام رسيده است. يافته ها حاکي از رابطه مثبت و معنادار بين ميزان پايبندي مذهبي (دين داري) افراد با تاثيرپذيري آن ها از گروه هاي مرجع و ميزان مصرف رسانه هاي داخلي و رابطه معکوس و معنادار ميزان پايبندي مذهبي با متغير هاي ميزان مصرف رسانه هاي خارجي و عرفي شدن و پايگاه اجتماعي- اقتصادي افراد است. همچنين نتايج حاصل در زمينه تاثير دين داري بر سرمايه اجتماعي، با توجه به ديدگاه هاي نظري مطرح در مقاله مويد اين رابطه است.

 نسخه قابل چاپ