بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از انجام اين پژوهش، بررسي رابطه آمادگي جسماني با تحليل رفتگي و سلامت رواني در بين اعضاي هيات علمي دانشگاه هاي نظامي کشور است. جامعه آماري اين تحقيق را 323 نفر از اعضاي هيات علمي مرد دانشگاه هاي نظامي کشور تشکيل مي دهند. روش نمونه گيري به صورت تصادفي طبقه اي نسبي بر اساس تعداد و فراواني دانشکده هاي موجود در دانشگاه ها به تعداد 175 نفر انتخاب شده اند. اين پژوهش از نوع تحقيقات همبستگي است که به صورت ميداني به بررسي و ارتباط آمادگي جسماني با تحليل رفتگي و سلامت رواني اعضاي هيات علمي مي پردازد. ابزار اندازه گيري اين تحقيق شامل آزمون ايفر برتر و پرسشنامه ويژگي هاي فردي (محقق ساخته)، تحليل رفتگي (مسلش) و سلامت رواني (گلدبرگ) است. در تجزيه و تحليل داده هاي تحقيق  از آزمون ضريب همبستگي پيرسون، t مستقل و رگرسيون دو و چند متغيره استفاده شده است. با توجه به تحليل آماري ميانگين ها در خصوص رابطه آمادگي جسماني با تحليل رفتگي در آزمودني ها، نتايج نشان داد رابطه معني دار و معکوس در سطح 0.002 بين دو متغير وجود دارد در نتيجه با افزايش ميزان آمادگي جسماني، ميزان تحليل رفتگي آنها کاهش مي يابد. همچنين نتايج آماري در خصوص پيشگويي متغيرها نشان داد بين متغير آمادگي جسماني و تحليل رفتگي رابطه معني دار خطي و معکوس در سطح 0.002 وجود دارد. در نتيجه تحليل رفتگي آزمودني ها را مي توان از روي ميزان آمادگي جسماني و برخي زير مجموعه هاي آن از جمله استقامت قلبي و درصد چربي بدن آنها برآورد کرد.

 نسخه قابل چاپ