پاسخ به:بانک مقالات رشته تربیت بدنی
جمعه 8 اردیبهشت 1391 1:34 PM
| 3 : حرکت بهار 1385; -(پياپي 27):33-43. |
| مقايسه اثر دو شيوه تمريني فعاليت بدني هوازي و تصويرسازي ذهني بر FEV1 بيماران آسمي جوان |
| گائيني عباس علي*,فرخي احمد,سوري رحمان,عبدي محمدصالح |
| * دانشگاه تهران |
|
هدف اين پژوهش، مقايسه اثر دو شيوه تمرين بدني و تصويرسازي ذهني بر FEV1 بيماران آسمي جوان بوده است. بدين منظور 20 بيمار مبتلا به آسم در دسترس به عنوان حجم نمونه انتخاب و به صورت تصادفي به دو گروه تقسيم شدند. متوسط مقادير سن، قد، وزن، ضربان قلب بيشينه و FEV1 گروه اول به ترتيب 15.2±2.01 سال، 157.3 ±8.3 سانتي متر، 50.6± 9.2 كيلوگرم، 205.7±2.1 تواتر قلبي و 2.53±0.62 ميلي ليتر و متوسط اين مقادير در گروه دوم معادل 15.7±2.0 سال، 158.2±8.4 سانتي متر، 51.2±9.15 كيلوگرم، 203.6±1.2 تواتر قلبي و 2.78±0.81 ميلي ليتر بود. پروتكل تمريني شامل فعاليت هوازي 20 تا 30 دقيقه اي روي دوچرخه كارسنج با شدت 60 تا 85 درصد ضربان قلب بيشينه، 5 روز در هفته به مدت 1 ماه بوده است. گروه اول آن را به صورت فيزيكي و گروه دوم پس از برنامه آموزشي تصويرسازي ذهني، پروتكل تمريني گروه اول را با زمان هاي مشابه تصوير سازي كرده اند. تجزيه و تحليل نشان داد اجراي پروتكل تمرين بدني هوازي (P=0.11) و تصوير سازي (P=0.26) اثر معني داري بر حجم بازدمي فشاري ثانيه اول (FEV1) بيماران آسمي نداشته است. در ضمن اثر دو شيوه مذكور بر FEV1، معني دار نبوده است (P=0.46). |
| كليد واژه: آسم، تصويرسازي ذهني، فعاليت بدني هوازي و FEV1 |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
