پاسخ به:بانک مقالات رشته تربیت بدنی
جمعه 8 اردیبهشت 1391 1:32 PM
| 1 : حرکت تابستان 1385; -(پياپي 28):5-17. |
| بررسي و مقايسه تاثير تمرين هاي با وزنه و پلايومتريک بر سرعت دويدن و توان انفجاري ورزشکاران |
| اراضي حميد*,دميرچي ارسلان,طاهري گندمي روح اله |
| * دانشگاه گيلان |
|
هدف اين پژوهش ، بررسي و تاثير تمرين هاي پلايومتريک و با وزنه بر عملکرد دانشجويان رشته تربيت بدني بوده است. بدين منظور 30 دانشجوي پسر رشته تربيت بدني در محدوده سني 23-21 سال به تمرين دعوت شدند. قد ، وزن ، سرعت 60 متر، توان پرش آزمودني ها در پيش آزمون اندازه گيري شد. سپس آزمودني ها به طور تصادفي به سه گروه 10 نفري شامل دو گروه تجربي، پلايومتريک و با وزنه و يک گروه کنترل تقسيم شدند. گروه هاي تجربي به مدت 8 هفته، هر هفته 2 جلسه به تمرين هاي منتخب پرداختند. کل زمان تمرين براي هر دو گروه 48 دقيقه در نظر گرفته شد. گروه کنترل در اين پروتکل تمريني برنامه خاصي انجام نمي دادند. پس از پايان دوره تمريني، آزمون پرش سارجنت و دو 60 متر از آزمودني ها به عمل آمدو داده هاي خام به وسيله آمار توصيفي و استنباطي (تحليل واريانس ANOVA، T همبسته، آزمون تعقيبي توکي) به شرح ذيل مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. 1 .تمرين هاي با وزنه و پلايومتريک تاثير معني داري بر توان انفجاري و سرعت دويدن آزمودني ها داشته است (P£0.05). 2. تفاوت معني داري بين تمرين هاي با وزنه و پلايومتريک بر توان انفجاري و سرعت دويدن مشاهده نشد (P£0.05). نتايج پژوهش نشان داد تفاوتي بين تاثيرات دو شيوه تمريني پلايومتريک و تمرين هاي با وزنه (با 30 تا 50 درصد بيشينه قدرت) بر توان انفجاري و 60 متر سرعت وجود ندارد و هر دو شيوه تمريني به طور يکسان بر متغيرهاي مذکور تاثير گذاشته اند. |
| كليد واژه: تمرين هاي پلايومتريک، تمرين هاي با وزنه، دو سرعت 60 متر، توان انفجاري و ورزشکار |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
