بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از تحقيق حاضر، بررسي ارتباط بين ادراک از عدالت و رضايت شغلي در کارکنان پژوهشکده تربيت بدني و علوم ورزشي بود. روش تحقيق، کمي و از نوع همبستگي بود. جامعه آماري اين تحقيق کارکنان پژوهشکده بوده و به علت محدود بودن جامعه، نمونه آماري برابر با جامعه در نظر گرفته شد. جهت گردآوري داده ها، از دو پرسشنامه عدالت سازماني رگو و کانها با پايايي (a=0.9) و رضايت شغلي با پايايي (a=0.92) استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها، از آزمون کالموگروف – اسميرونوف براي تعيين توزيع طبيعي داده ها، و آزمون هاي t تک نمونه اي،t مستقل، ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون ساده در سطح معني داري (P?0.05)، استفاده گرديد. نتايج بيانگر آن بود که بين عدالت سازماني و رضايت شغلي ارتباط مثبت و معني داري (P?0.01، r=0.61) وجود داشت. هيچ گونه رابطه معني داري بين سن و عدالت سازماني (P?0.05، r=0.54) و بين سن و رضايت شغلي (P?0.05، r=0.19) به دست نيامد. همچنين، هيچ گونه تفاوت معني داري بين ادراک از عدالت سازماني و احساس رضايت از شغل، بر اساس جنسيت، مشاهده نگرديد. نتايج تحليل رگرسيون ساده نشان داد که عدالت سازماني مي تواند رضايت شغلي را (P?0.05، t=3.04) پيشگويي کند.

 نسخه قابل چاپ