بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از اجراي اين پژوهش، تدوين هنجار ملي آزمون دويدن سرعتي بي هوازي (RAST) براي جوانان پسر و دختر رده سني 15 تا 25 سال است. در اين راستا، 11 هزار دختر و پسر ايراني از پنج استان پرجمعيت به صورت خوشه اي انتخاب شدند و در هر استان، 2200 نفر (1100 دختر و 1100 پسر)، آزمون RAST را اجرا کردند. يافته هاي پژوهش حاضر نشان داد که ميانگين، حداقل، اوج برون ده تواني و شاخص خستگي دختران 15 تا 25 ساله در مقايسه با مقادير ميانگين، حداقل، اوج برون ده تواني و شاخص خستگي پسران 15 تا 25 ساله. تفاوت آماري معني داري دارد (به ترتيب 127، 33، 255 وات و 6.48 وات بر ثانيه در برابر 339، 46 و 644 وات و 18.43 وات بر ثانيه: (p£0.01). بر اين اساس، مي توان نتيجه گرفت که قابليت هاي بي هوازي دختران در مقايسه با پسران در تمام سطوح سني 15 تا 25 سال، کمتر است و از اين رو، آنان شاخص خستگي کمتري دارند. همچنين هر يک از گروه هاي سني دختران و پسران داراي هنجار خاص خود است که ممکن است تحت تاثير عوامل متعددي از جمله سن، جنس، توده عضلاني، فعاليت بدني و وراثت قرار گيرد.

 نسخه قابل چاپ