بخش شعر

چفیه‌ی من بوی شبنم می‌دهد

عطر شب‌های محرم می‌دهد

چفیه‌ی من، سفره‌ی دل می‌شود

جمعه، با مهدی، مقابل می‌شود

چفیه یعنی یار می‌آید شبی

چفیه یعنی لشکر پاک نبی (ص)

چفیه یعنی شعرهای باوضو

درد داری؟ درد خود با ما بگو

چفیه یعنی کوفه معنا می‌شود

چفیه یعنی بازکوچه، باز درد

ذکر « یا زهرای » شب‌های نبرد

چفیه یعنی « یاد یاران » یاد باد !

شب‌نشینی، زیر باران یاد باد !

چفیه یعنی ما شناسایی شدیم

بی‌شهیدان غرق رسوایی شدیم

چفیه یعنی وسعتی مثل غدیر

ناله‌های شرقی حاجی بصیر

چفیه یعنی من کجا ؟ همت کجا ؟

بچه‌های صاف و باغیرت کجا ؟

چفیه یعنی جمعه آقا می‌رسد

باز با ام‌ابیها می‌رسد

چفیه یعنی وقت خوش عهدی بود

آخرین فریاد « انا المهدی » بود

چفیه یعنی ناله‌های بی‌شکیب