جزوات و مقالات فلسفی

سعادت به عنوان مساله ‌اي فلسفي از اين جهت که مبين برترين منزلت و غايت کمال عقل و فضل آدمي است پيوسته محل توجه فيلسوفان قرار گرفته است. آيا همه فيلسوفان يک معنا از سعادت را در نظر داشته ‌اند؟ آيا در تعين و مصداق آن اتفاق نظر دارند؟ آيا سعادت به معناي فلسفي مي ‌تواند مفاهيم ديني يا اخلاقي را دربر داشته باشد؟
اين منزلت، اگر چه از حيث مفهوم و معناي مصطلح تا حدودي مورد اتفاق است، مصداق و تعين خارجي آن به غايت مورد اختلاف بوده و با آرا و نظريات گوناگون مواجه گرديده است، كه از اين ميان اهم يافته‌ ها و نظريات مشهور عبارتند از: اتحاد با صور نوراني، اتصال به عقل فعال، تمثل عالم وجود در نفس حكيم، و تجربه اصحاب سلوک دانستن سعادت، که محور مشترک همه آنها انحصار سعادت در محصول معرفت فلسفي و تنزيه نفس از لذت ‌هاي غيرعقلي است. در بازانديشي انتقادي ضمن بررسي چيستي و عينيت سعادت در فلسفه اسلامي تاملات و انتقادات از نگاه فلسفي و ديني تاکيد گرديده است.

 نسخه قابل چاپ