پاسخ به:ماه مبارک رمضان در جهان (2)
پنج شنبه 21 مرداد 1389 8:58 AM
آداب و رسوم ماه رمضان در تركيه
ماه رمضان در تركيه و در ميان مسلمانان اين كشور از اهميت خاصي برخوردار است و با فرارسيدن اين ماه مبارك مردم مسلمان تركيه همگام با ساير مسلمانان جهان با شور و شعف به استقبال اين ماه پربركت ميروند. مسلمانان تركيه معتقدند كه ماه رمضان بركت و خير را در سفرههاي آنان افزايش ميدهد حتي اگر در بدترين شرايط اقتصادي باشند و خداوند به يمن و بركت اين ماه عزيز درهاي خير و نعمت خود را به روي بندگانش ميگشايد. آغاز ماه مبارك رمضان در تركيه بسيار شاخص و مورد توجه است و حتي غيرمسلمانان نيز با اين مسأله به خوبي آشنا هستند. شهر استانبول كه در گذشته مركز خلافت عثماني بوده، ميراث اسلامي بسياري را از آن دوران در خود جاي داده است و اين شهر حاصل آدابي در خصوص اين ماه است كه مستقيماً از دوره عثمانيان به جا مانده است
. مسلمانان در تركيه قبل از شروع ماه رمضان به تزئين خيابانها و مساجد ميپردازند و با چراغاني و الوان كردن مساجد و گذرها، آمدن ماه رمضان را به يكديگر تبريك ميگويند
.
بازار عطارين كه يكي از مهمترين و بزرگترين بازارهاي قديمي تجاري در كلانشهر استانبول است، در ايام ماه رمضان ازدحام شديدي جهت خريد و فروش در آن به چشم ميخورد و مسلمانان به خريد مايحتاج اين ماه بهويژه انواع شيرينيها و غذاهاي مخصوص اين ماه اقدام ميكنند. شيرينيهاي تركيه از تنوع بسياري برخوردار است و بالغ بر سي و شش نوع شيريني و پيراشكي است كه اصطلاحاً به آنها
«
pasta borek
» ميگويند كه باقلواي خاص تركيه نيز در زمره اين شيرينيها جا دارد
. سفرههاي افطاري مسلمانان اين كشور شامل زيتون، پنير، خرما، باقلوا و انواع سوپ و آش است كه به آن «چوربا» گفته ميشود كه از تنوع خاصي نيز برخوردار هستند. برخي از اين چورباها از دوران عثماني به جا مانده است. طي ايام ماه مبارك رمضان در برخي از شهرهاي تركيه چادرها و خيمههايي در ميادين و اماكن عمومي به منظور افطاري دادن برپاست تا كساني را كه هنگام افطاري در منزل نيستند يا در حال رانندگياند افطاري دهند. اين سفرههاي افطاري از سوي شوراهاي خيريه يا افراد خير و در برخي موارد از سوي شهرداري - بلديه- گسترانيده ميشود و بيشتر در دو شهر آنكارا و استانبول مورد توجه قرار ميگيرد. ماه رمضان در تركيه در عين تقدس و محترم بودن براي غيرمسلمانان هيچ محظوريتي از نظر خوردن و آشاميدن ايجاد نميكند و حتي مسلمانان در اين زمينه كاملاً مختار هستند. لذا پايبندي به احكام شرعي از جمله روزه امري قلبي و ايماني است كه هيچ فشار اجتماعي- سياسي آن را بر فرد تحميل نميكند
.