ايت اله رباني شيرازي

خلاصه زمينه را کاملا آماده کرديم که همه ي مناطق بدون خونريزي گرفته شود ولي متأسفانه دولت موقت اجازه نداد و آقاي ظهير نژاد در اين زمينه خيلي آمادگي داشت.
پس از بازگشت، نظرات خود را درباره ي آنجا نوشتم و عوامل مثبت و منفي در منطقه را شرح دادم کساني که بايد تشويق شوند و کساني که بايد دستگير شوند نوشتم ولي متأسفانه دولت موقت اقدامي نکرد و بعدها رئيس ستاد مشترک گفت اگر نظرات تو را انجام داده بوديم به اين روز نمي کشيد و روزي که آقا دستور حمله را داد رئيس ستاد مشترک گفت نظرات شما روي ميز است و داريم عمل مي کنيم ولي عمل نکردند.
کارهايي که در مدت اقامت در شيراز انجام يافته بسيار زياد است که هر ارگاني مخصوصا جهاد سازندگي و بنياد مستضعفان بايد شرح دهند.
رفع مشکلات را تا حدودي که امکان داشت نمودم به قسمي که مردم شيراز بلکه استان الان چشم اميد فقط به من دوخته اند.
در اين بين با انتخاب مردم شيراز در مجلس خبرگان و بعد به دستور امام در شوراي نگهبان شرکت نمودم و در مجلس خبرگان با همکاري آقايان بهشتي، مشکيني، جوادي آملي، آيت، فارسي، دستغيب در کميسيون 1 اصول کليات قانون اساسي را تنظيم نمودم. در مجلس
خبرگان به اتفاق دوستان پافشاري شد که پيش نويس از دستور بيرون رود و به جاي آن خود ما قانون جديدي بنويسيم. و اين اولين ضربه بر غرب گرايان بود. در مجلس خبرگان درباره ي ولايت فقيه، معناي صحيح شورا، برقراري قانون سپاه پاسداران و مسائل ديگر پافشاري نمودم. برادران نوعا ولايت فقيه [را] به مانند آقاي بني صدر به معني نظارت مي گرفتند و من بودم که در کميسيون مکرر در اين زمينه سخنراني کردم و پافشاري نمودم. در اين شوراها هم نظر آقاي بهشتي نظام شورايي بود که با بحث مفصل با ايشان که نظام شورايي از پايين به بالا است و نظام پارلماني از بالا به پايين است و اين دو با هم غير قابل جمع است، راضي شدند که شورا را به طرزي که فعلا در قانون است بياورند. آنچه در مجلس خبرگان نظر داده ام قسمتي در صورت جلسات آمده است و قسمتي در نوارهاي کميسيون خصوصي موجود است.
بارها با امام ملاقات کرده ام و در اطراف مسائل روز و مسائل استان صحبت نمودم.
يک مسافرت به امارات خليج و دمشق هم نمودم و در آنجا با سخنراني ها موضع انقلابي ايران و معناي انقلاب اسلامي و معني صدور انقلاب را بيان داشتم. با چند نفر از رؤساي آنها ملاقات کردم. بارها حضوري و يا به وسيله ي تلفن و يا نامه نظرات خود را درباره ي امور جاري به مسئولان امور رسانيده ام. قسمتي از آنها در دفتر شيراز و يا شوراي نگهبان حاضر است. در ايام جنگ از مناطق جنگ زده و شهرهاي آبادان، اهواز و حميديه و نزديکي سوسنگرد و دزفول بازديد کردم و در نزديکي سوسنگرد در يکي از سنگرها مورد هجوم واقع شديم و در چند متري ما چند خمپاره اصابت نمود.
کمک رساني هاي ما به مناطق جنگ زده خيلي زياد بود از جهاد سازندگي و بنياد امداد و بنياد مستضعفان بيش از دويست تريلي و کاميون جنس و چند مليون تومان پول کمک گرديد. بنياد امام که تحت نظر من است به وضع جنگ زدگان مقيم شيراز به طور وسيع رسيدگي نمود.
در شيراز حدود 250 دستگاه منزل و در دهات در حدود 200 دستگاه خانه از طرف بنياد مسکن و بنياد عمران ساخته گرديد. بنياد مستضعفان علاوه بر کشت وسيعي که نمود در کارهاي اقتصادي و صنعتي نيز اقدامات خوبي داشت. آر.پي.جي 7 و تعدادي از ابزار يدکي جنگي را ساخت.
در شيراز مي توان گفت وضعيت سياسي، اجتماعي و اقتصادي بهتر از جاهاي ديگر بوده است زيرا که سعي شده که نه با احساسات بلکه با تدبير مشکلات حل شود، کارخانجات شيراز هم فعال بودند و بهتر از ساير کارخانجات بازدهي داشته به علت آنکه من جلوي اعمال احساسات را گرفتم.
نهادهاي انقلابي در دوران انقلاب در شيراز همه زير نظر من اداره مي شدند.
گروه فرقان دو مرتبه به شيراز آمدند و دستگير شدند و ظاهرا براي ترور من آمده بودند تا در شب 9 فروردين 60 پس از مراجعت از جهاد سازندگي در برابر بيمارستان حافظ از شيشه ي عقب مورد حمله واقع شدم. به مجرد آنکه در گردن احساس سوختگي کردم متوجه توطئه
شدم خودم را به کف ماشين انداختم راننده از فرياد من متوجه پيش آمدي گرديد از ماشين پايين آمد يک نفر به نام محبي که همراهم [بود] تيري شليک کرد کساني که قصد ترور داشتند به فکر اينکه به مقصود رسيده اند با موتور فراري شدند به هر حال به راننده گفتم فورا مرا به منزل برسان و آنها را تعقيب نکن. به منزل رسيدم و از منزل به شهرباني و سپاه و بيمارستان تلفن نمودند. آمبولانس فورا آمد و مرا به داخل آمبولانس در حالتي که خون از گردن مي ريخت و لباس ها آلوده شده بود به بيمارستان بردند ولي بحمدالله با اينکه تير در حساس ترين محل بدن خورده بود ولي صدمات به کم ترين حد بود و پس از چند روز بستري شدن به منزل منتقل گشتم.
15 خرداد
فرازي از پيام امام خميني به مناسبت رحلت آيت الله رباني شيرازي:
... او در طول زندگاني شرافتمندانه ي خود، چه قبل از انقلاب و چه بعد از آن در مقابل باطل و باطل ها ايستاد و از خود نرمش نشان نداد. او در حبس ها و زجرها و ناملايمات با قامت راست انسان هاي متعهد ايستادگي کرد و تسليم نشد. او - که خدايش رحمت کند و به جوار قرب حضرتش بپذيرد - با روحي ملايم در مقابل دوستان و مؤمنان و مقاوم در برابر دشمنان خلق به لقاء الله پيوست ...