روز بیست و ششم: پوشیدن عیوب

در آتشم بیفکن و نام گنه مبر                             کآتش به گرمی عرق انفعال نیست

یکی از صفات خداوند، ستار بودن است و کسی که بخواهد از صفت‏ستاریت ‏خداوند بهره ببرد باید خود عیب پوش دیگران باشد.

همیشه تا بتوانی بپوش عیب کسان               به آن دلیل که دانای عیب ستار است

حضرت علی علیه السلام: «فاستر العورة ما استطعت‏یستر الله منک ما تحب ستره من رعیتک؛ زشتی‏های مردم را حتی‏الامکان مستور بدار همانگونه که دوست می‏داری که خدا عیوب تو را از چشم مردم مستور بدارد.» (1)

در گفتن عیب دگران بسته زبان باش             با خوبی خود عیب نمای دگران باش

# گناه آمرزیده شده

گناه هرچه باشد اگر به عفو و بخشش خدا نینجامد، عاقبت شومی را برای انسان رقم می‌زند. لذا در این دعا از خداوند متعال عاجزانه تقاضا می‌كنیم كه گناهان ما را ببخشد و ما را از گرفتاری به عاقبت سوء آن نجات بخشد.

پی نوشت:

1- نهج البلاغه، نامه