فست فودها حرامند؟!

اسراف ممنوع!

انسان باید سعی نماید خود را چنان تربیت نماید که همواره براساس میزان نیازمندی و با توجه به شرایط زمانی و مکانی و رعایت کامل سایر مسائل اسلامی، تعادل در مصرف داشته باشد و از هرگونه اسراف کاری چه کمی و چه کیفی پرهیز نماید. زیرا اسراف کردن و مصرف بیش از حد از مادّیات سبب دلبستگی و توجه انسان به مادیّات می شود و پای روح آدمی را از اوج گرفتن در ملکوت می بندد. در واقع این یک واقعیتی است که به تناسب «وارستگی از مادیات و دل کندن از آن» آدمی به سوی اوج ملکات معنویت و روحانیت پرواز می کند.

اسراف چیست؟

اسراف کردن به معنای مصرف نکردن نیست بلکه مقصود از آن از حد تعادل خارج شدن و از جایگزینی مناسب و در جای خود منحرف شدن است. در توضیح باید گفت انسان مسرف کسی است که از حد تعادل در مصرف خارج می شود یعنی اهل افراط و یا تفریط در مصرف است. چنین شخصی از آنچه در اختیار دارد استفاده نمی کند بلکه منابع و مواهب الهی را به هدر می دهد. از امیرمؤمنان علی(علیه‌السلام) در علامات مسرف و اسراف کار روایتی شریف نقل شده است که حضرت فرمودند: «للمُسرِف ثلاثُ علامات: یأکُلُ ما لیس له، یشتری ما لیس له و یلبَسُ ما لیس له؛ اسراف کار را سه نشانه است: اول آن که می‌خورد آنچه را که فراتر از امکانات و نیاز اوست. دیگر آنکه اشیائی را می‌خرد که بیشتر از حاجت اوست و سوم آن که می‌پوشد جامه‌ای را که متناسب با نیاز او و عرف اسلامی نمی‌باشد.»

بر اساس این روایت شریف در خوردن و پوشیدن و خریدن شخص مسرف از حد تعادل عقلی و شرعی خارج می شود و به چیزهایی روی می آورد که متناسب با او و مورد نیاز او نیست و به تعبیر روایت شریف از آن او نیست. بر این اساس، کسی که پرخوری می کند مسرف است. همچنین کسی که غذایی نامتناسب با مزاج خود می خورد نیز اسراف کرده است! همچنین اگر غذایی نامتناسب با فرهنگ خود مصرف کند از مصادیق اسراف کار است!

به نظر می رسد با توجه به فرمایش امیرالمؤمنین علی(علیه‌السلام)، مصرف غذاها و خوارکی هایی که نامتناسب با فرهنگ بومی اسلامی ما باشد و به طبع و مزاج ما ناسازگار باشد از مصادیق اصلی اسراف است. شاید بی ارتباط نباشد که مصرف فست فودها را نیز از جمله این موارد بنامیم! باورتان می شود استفاده از ساندویچ ها خودش یک جور اسراف باشد!

اسراف در پوشیدن

از دیگر علامت ها و نشانه های اسراف کردن پوشیدن لباس و جامه هایی است که متناسب با نیاز و فرهنگ انسان نیست. بر این اساس کلیه پوشیدنی هایی که مروج فرهنگ سایر اقوام باشد و فرهنگ بیگانگان را ترویج کند، از باب اسراف بودن نیز علاوه بر جنبه های دیگر، حرام می باشد!

علاوه بر این پوشیدن آنچه متناسب با شخصیت و طبع آدمی نیز نباشد و یا کرامت انسانی را خدشه‌دار نماید از دیگر مصادیق اسراف کردن به شمار می رود! به نظر می رسد پوشیدن لباسهای تنگ و چسبان، کوتاه و اندام نما و سایر مواردی از این دست حتی اگر نامحرمان نیز نبینند، براساس روایت شریف بتواند از مصادیق اسراف به شمار آید! و البته پرواضح است که استفاده از چنین پوشاکی نزد نامحرمان به طریق اولی حرمت خواهد داشت.