شهدای سیستان

استواريکم مصيب حاج‌حسيني در سال 1337 در يک خانواده‌ي مذهبي در روستاي جلال‌آباد از توابع شهرستان زابل پا به عرصه‌ي گيتي نهاد. پس از پشت‌سر گذاردن تحصيلات ابتدايي و راهنمايي، با مدرک اول دبيرستان به استخدام نيروي زميني ارتش درآمد. يک سال در تبريز و هفت سال در بروجرد به خدمت مشغول بود.
در سال 1361 در گردان 33 توپخانه‌ي اصفهان مستقر شد و از آن جا به منطقه‌ي عملياتي مريوان انتقال يافت. او فردي انقلابي و باايمان بود و هرگز نمازش ترک نمي‌شد. اخلاقي مردمي و خداپسندانه داشت و در نامه‌ها و در هنگام مرخصي و تشکيل محافل خصوصي همواره برادران و دوستان را به شرکت فعّال در جبهه تشويق مي‌کرد. او معتقد بود که با اتحاد و يکپارچگي است که مي‌توانيم بر دشمنان غلبه کنيم و اسلام را زنده نگه داريم. وي حضور در جنگ و فعاليت در پشت جبهه را وظيفه هر مسلماني مي‌دانست.
در طول مدت حضور در سنگر مبارزه با دشمنان، يک بار مجروح شد و سرانجام در تاريخ 1363/4/8 در منطقه‌ي عملياتي مريوان بر اثر اصابت ترکش به ناحيه‌ي سينه در سن 26 سالگي به فيض شهادت نايل آمد.