كارآفريني

ب-1- كارآفريني شركتي

فرآيندي است كه يك شركت طي مي كند تا همه افراد آن به كارآفريني تشويق شده و تمام فعاليت هاي كارآفرينانه فردي و گروهي بطور مستمر ، سريع و راحت در شركت انجام پذيرد. در اين فرآيند هر يك از كاركنان در نقش كارآفرين انجام وظيفه مي كنند و استعداد و ايده هاي كاركنان سرمايه اصلي سازمان محسوب مي شود.

«فراي» معتقد است كارآفريني شركتي زماني در يك شركت ايجاد مي شود كه بالاترين مقام اجرايي نسبت به مفهوم كارآفريني متعهد شود و بعد از آن كل سازمان كارآفريني را بپذيرد تا يك ساختار زنده و پويا در سازمان ايجاد شود.

ب-2- كارآفريني اجتماعي

كارآفريني اجتماعي يك زمينه نو ظهوري است كه شامل سازمانهاي غيرانتفاعي است كه اين سازمانها افراد را در شروع كسب و كارهاي انتفاعي ياري مي دهند.

از كارآفرين اجتماعي و كارآفريني اجتماعي تعاريف مختلفي بيان شده كه برخي از مهمترين اين تعاريف عبارتند از :

1- كارآفريني اجتماعي شامل توسعه برنامه هاي نوآورانه براي كمك به بهبود معيشت كساني است كه فاقد كسب وكار و قدرت مالي هستند يا در استفاده از فرصت هاي خدمات اجتماعي با محدوديت مواجه اند.

2- كارآفرين اجتماعي ، كسي است كه كسب وكار غير انتفاعي را براي ايجاد درآمد جهت هزينه كردن خدمات اجتماعي متقبل مي شود.

از جمله تفاوتهاي كارآفرينان اجتماعي با كارآفرينان اقتصادي در اين است كه ثروت تنها يكي از اهداف كارآفرينان اجتماعي است. از نظر ايشان ثروت ابزاري براي ايجاد ارزش اجتماعي است. حال آنكه ميزان موفقيت كارآفرينان اقتصادي بر اساس ميزان ارزش اقتصادي است كه بدست آورده اند.

ادامه دارد...