میرزا احمد آشتیانی

 او جامع ترین استاد در علوم نقلی و عقلی بود و در فنون ریاضی متبحر و در طبّ قدیم ، یگانه استاد عصر خویش به شمار می رفت . روحی لطیف داشت ، خط را بسیار زیبا می نوشت و بسیاری از مضامین عرفانی و فلسفی را به صورت سروده هایی تنظیم کرده بود . گاهی ارادت قلبی خویش را به ساحت مقدّس اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السّلام به صورت شعر آشکار می ساخت و با تخلّص «واله» شعر می سرود .

فرزند ایشان، آیت الله میرزا محمّدباقر آشتیانی می گوید : «مرحوم والد پیوسته به قرآن کریم و عترت عشق می ورزید و ابراز علاقه می فرمود ، تا حدّی که در اعیاد هم دستور می داد یک نفر از رجال سخن، از مناقب و مصائب اهل بیت نبوت علیهم السّلام بگوید . همواره به ما توصیه می کرد از قرائت قرآن همه روزه ولو چند آیه غفلت نکنید که موجب سعادت دنیا و نجات آخرت است . » این حکیم الهی هفته ای یک شب از جلسات شبانه را به تفسیر قرآن کریم اختصاص می داد .