حضرت آيت الله حاج شيخ عبدالله جوادي آملي در مورد رقّت قلب مي فرمايند :
ممكن است كسي بگويد من در مدت عمرم يك گوسفند را سر نبريده ام يا مرغي را نديده ام كه سر ببرند ، اين رقّت قلب نيست بلكه ضعف نفس است . زيرا همين شخص كه مي گويد من تحمل ديدن گوسفند ذبح شده را ندارم وقتي كباب گوسفند را مي خورد و بوي كباب به مشام فقرا مي رسد بي خيال است و قلبش تكان نمي خورد و به فكر آنها نيست . رقّت قلب و عاطفه از فضائل انساني است در حالي كه ضعف نفس فضيلت نيست . رقيق القلب بودن اين است كه انسان وقتي فقيري را ديد واقعا متأثر بشود ، از قيامت و دوزخ كه گفته مي شود ، از نا بساماني وضع يك عده اي واقعا متأثر بشود ، اين را مي گويند رقّت قلب . راه رقّت قلب هم گناه نكردن است .
