اخبار ایران و جهان

فرارو- وبلاگ "نیشابور برای همه" روایتی دردناک از مرگ یک کودک یک ساله در این شهر را منتشر کرده است که در نوع خود بسیار تاسف آور است، براساس گزارش مستند این وبلاگ اهمال و تشخیص اشتباه چند پزشک و متخصص در شهر نیشابور موجب شد که این کودک بی‌گناه به سادگی هر چه تمام‌تر و بر اثر عفونت ناشی از سرماخوردگی جان خود را از دست دهد.

متن کامل گزارش را در زیر می‌خوانید؛ 
در آموزه های دینی ادیان ابراهیمی و بسیاری از دستگاه های فکری – اخلاقی آمده است که "هرکس انسانی را بکشد انگار جهانی را کشته و هر کس انسانی را نجات دهد گویی بشریت را نجات داده است."... و ناگفته پیداست که بی اعتنایی به یک انسان نیز می تواند این گونه تلقی شود که "کل انسانیت نادیده گرفته شده است."

اینجا نیشابور است؛ شهری که روزی بزرگ ترین طبیبان دنیا در آن نفس می کشیدند و با فشردن نبضی، پی به عمیق ترین لایه های درد و رنجوری انسان ها می برده اند.طبیبانی که گاه از فرط بزرگی و وسعت روح و اندیشه شان، در هاله ای از اسطوره نیز فرو رفته اند...

و اینک:
می چکد خون دل از این نامه
گر به دست اندکی بیفشاری...

"محمدسام برهانی فر"، متولد 24/8/1388، نوزاد 11 ماهه ای بود که دنیا را کمتر از یک سال نفس کشید.

نوزاد بی گناهی که پس از مراجعه ی خانوداه ی دقیق و منضبط اش به دو متخصص مشهور شهر در بیماری های اطفال، در امر درمان اش راه به جایی برده نمی شود.

نخستین متخصص "دکتر ف. ر." در تاریخ 1/8/1389 نوع بیماری را سرماخوردگی تشخیص داده و صرفا دو نوع آنتی بیوتیک تجویز می کند، که پس از پایان دوره ی مصرف و بهبود اندک بیمار، تب شدید بیمار بازمی گردد.

دومین مراجعه در 13/8/1389 است که دکتر ف.ر. عفونت در گوش نوزاد را تشخیص داده و بدون انجام هرگونه آزمایشی، صرفا دو نوع آنتی بیوتیک قوی تر را تجویز می کند، که پس از مصرف داروی جدید نیز وخامت حال بیمار افزون تر شده و آتش تب او بیش تر شعله می کشد.

با بدتر شدن حال بیمار، در 14/8/1389 خانواده به "اورژانس بیمارستان حکیم" مراجعه کرده و در آن جا دکتر "م.ل" یک سرم و آمپول ضد تهوع را تجویز کرده و باقی امور را به دکتر ز. ط. که متخصص بیماری های کودکان نیز می باشد، وامی گذارد.

"دکتر ز. ط." با ویزیت بیمار، سرم قبلی را قطع و سرمی 24 ساعته همراه با آمپول ضد تهوع دیگری را تجویز می کند.

بعد از ظهر 14/8/1389 دکتر "ز. ط" به درخواست و با سماجت مادر نوزاد، از بیمار آزمایش خون گرفته و تازه درآن هنگام متوجه وجود عفونت در بدن نوزاد شده و این بار آمپول آنتی بیوتیک بسیار قوی تری را تزریق می کند.

دکتر "ز.ط" که پزشک آن – کال (On – Call) آن شب بیمارستان نیز بوده است، به تماس هاس مکرر پرستاران بیمارستان در ساعت های 12 و 1 نیمه شب که به دلیل وخامت حال بیمار گرفته می شده، پاسخ نداده و تنها یک مرتبه تماس تلفنی را با این پاسخ همراه می کند که "دیگر تماس نگیرید." و از آمدن به بیمارستان نیز سر باز می زند.

ساعت 5.30 صبح 15/8/1389 دکتر ز. ط. در کمال خونسردی به بیمارستان آمده و با دیدن بیمار، دستور به انتقال او به بخش N.I.C.U. را صادر می کند که البته آن بخش نیز دارای فضا و مکان مناسب و خالی برای بیمار نبوده است.

نکته ی تراژیک دیگر آنکه شیلنگ اکسیژن به دلیل عدم وجود ماسک مناسب، توسط همراهان بیمار و به نوبت مقابل مجاری تنفسی بیمار نگه داشته می شده است.

و نهایت آن که، "محمد سام" در قرن 21، در شهری همچون نیشابور، در 11 ماهگی، فقط و فقط به دلیل وجود عفونت تولید شده بر اثر یک سرماخوردگی ساده، با عدم تشخیص این امر، توسط دو متخصص بیماری های کودکان، زندگی را بدرود گفت...