مشاهیر اصفهان

عبد الرحمن جامي

عبدالرحمن جامي (شاعر عارف)
فرزند نظام الدين احمد،اهل [در] دشت از محلات اصفهان،بر حسب حوادث اصفهان به ديار جام مسافرت كرده به قضاوت و فتوي مشغول شده و رقم خود را در نوشته جات دشتي مي كرده،و مولي عبدالرحمان نورالدين را در سال هشتصد و هفده در ولايت جام پيدا كرده،ملا عبدالرحمان پس از تكميل ادبيت و عربيت به سمرقند رفته رياضيات را كامل نمود و در تصوف با مشايخ نقشبنديه مربوط شد.
در سنه ي هشتصد و نود و هشت وفات كرده. مؤلفات او مانند شرح جامي بر كافيه و نفحات معروف است،و خود او نيز از طراز اول شعرا و عرفا و نويسندگان معروف است. از اوست:
گر در دل تو گل گذرد،گل باشي
ور بلبل بي قرار،بلبل باشي
تو جزوي،حق كل است گر روزي چند
انديشه گل پيشه كني،گل باشي
و نيز:
خوش آن كه وارهانند،ما را زما زماني
روشن ضمير پيري يا خوب رو جواني
**نور الدين عبدالرحمن بن نظام الدين احمد بن شمس الدين محمد دشتي اصفهاني. (1)
شاعر ماهر،و اديب عارف صوفي،پدر و جدش در محله ي دشت اصفهان ساكن،و خود جامي در جام متولد گرديده،و در اويل (دشتي) تخلّص داشته،و بعداً (جامي) را انتخاب نموده است.
در عموم كتاب رجال و تذكره هاي شعرا نام و تأليفاتش مذكور است،و بهارستان او كه سبك گلستان تأليف شده معروف.
در 23 شعبان 817 متولد،و در محرم 898 در هرات وفات يافته. (2)
قريب 40 مجلد كتاب و رساله به نظم و نثر تأليف نموده.
ديگر از تأليفات معروف او نفحات الانس،در شرح حال 614 نفر از مشايخ صوفيّه است. براي اطلاع بيشتر از حالات او به تذكره هاي شعرا و تاريخ ادبيات مراجعه شود.
 

پي نوشت ها:

1. ريحانه الادب 1: 385.
2. تحفه ي سامي: 85.

منابع:

*رجال و مشاهير اصفهان،تأليف مير سيد علي جناب،1385،چاپ اول ص 174.
**دانشمندان و بزرگان اصفهان،تأليف مرحوم مصلح الدين مهدوي،جلد اول،1384،چاپ اول،ص 432.