گفتگوی کفن با مُرده(طنز)

كفن كه اينجوري سخن ميگفته

بهتره اين شعرو چنين ميگفته

نه بهر مرده كه كارش تمومه

براي اونكه زندگيش حرومه :

جانا دل از جهان كن دنيا وفا ندارد

با هيچكس شفقت اين اژدها ندارد

هركس كه دل بر او بست  با درد و غصه پيوست

راحت زمكرش اينجا شاه و گدا ندارد
امروز يا كه فردا بايد ازين جهان رفت
چون وقت رفتن آيد چون و چرا ندارد
از هر طرف خدنگي ظالم بسويت آيد
تير دعاي مظلوم هرگز خطا ندارد
انصاف نباشد ما سير خفته باشيم
همسايه من و تو آب و غذا ندارد.