دوستان تبیانی
جمعه 25 دی 1388 2:19 PM
من و تو همسايه خدا بوديم ما به دنيا آمديم و همه چيز تمام شد ما ديگر نه همسايه هم بوديم و نه همسايه خدا. ما گم شديم و خدا را گم کرديم ... يادت مياد جمله آخر خدا رو؟ از قلب کوچک تو تا من يک راه مستقيم است. اگه گم شدي از اين راه بيا بلند شو . بلند شو از دلامون شروع کنیم... تا خدا راه زیادی نیست...