خواص میوه و سبزیجات

دانه من دارای ویتامینهای «ا»، «ب» و كمی «ث» می‏باشد و فلزاتی چون آهن، كلسیم و از همه بیشتر فسفر دارد، پوست دانه‏های من ملین و مغز آن قابض است. ابوالعلای معری گیاهخوار معروف ایرانی، مرا به جای گوشت می‏خورد و مرا گوشت گیاهی لقب داده بود. پوست من گرم است و آب جوشانده آن ملین و ضد عفونی كننده پوست بدان است. خوردن آش من با روغن بادام پس از برطرف شدن تب مانع برگشت آن می‏باشد، پخته مهرای من با سركه مقوی معده و بدون نفخ است. چنانچه مرا در اب بپزید، آب آن سینه را نرم و سرفه را از بین می‏برد و مضمضه با آن جهت ورم مخاطدهان و دیفتری مفید است. فرو بردن سی عدد پوست كنده من بطور حب فساد معده را اصلاح می‏نماید. ضماد من با عسل جهت زخمهای عمیق و با روغن گل جهت ورم چشم مفید می‏باشد، و با سفیده خم مرغ جهت رفع سرخی پوست وترك پاشنه پا و با سركه جهت ترك دست و پا كه در اثر سرما عارض شده باشد سودمند می‏باشد. ضماد پخته من با برگ كلم جت ورم پستان كه در اثر انعقاد شیر به هم رسیده باشد مفید می‏باشد. مالیدن پخته من با تخم خربزه رنگ رخساره را باز می‏نماید و زردی را ازبین می‏برد. گرد دندانی كه با سوخته دانه‏های من ساخته شود دندان را سفید می‏نماید. زیاده روی در خوردن من مخصوصا نوع نیم وحشی آن مولد سودا و غلیظ كننده خون و باعث دیدن خوابهای پریشان و تشویش است. پزشكان سنتی ایران زیاده روی در خوردن مرا مولد سرطان و مالیخو لیا و جذام می‏دانستند، ولی این اتهامات وارد نبوده و من در تولید این امراض نقشی ندارم. ممكن است نوع نیم وحشی من تا حدی در تولید سودای سوخته مؤثر باشد. همیشه مرا با ماهی شور نخورید. بستانی من قابض م كم كننده خون حیض است، ولی نیم وحشی و بیابانی من بر عكس مسهل و قاعده آور می‏باشد. من خون و ترشحات داخلی وترشح رحم را ترش می‏كنم. مادرانی كه آرزوی داشتن دختر دارند، از این خاصیت من می‏توانند استفاده كنند.