خواص میوه و سبزیجات

درخت میخك، بومی جزایر ملوك و شرق اندونزی بوده و در تاتزانیا، ماداگاسكار، برزیل و سایر نواحی معتدل و گرمسیر وجود دارد.
خواص درمانی میخك
در اسناد و مدارك طب سنتی چین اولین نشانه‌های شناخت درخت میخك به دوران امپراطوری هان در چین برمی گردد (30سال قبل از میلاد مسیح) و با نام ادویه زبان جوجه نام برده شده اسانس میخك در صنعت عطرسازی استفاده می‌شود. طبق تحقیقات انجام شده روغن میخك با مهار مسیرهای سیكلواكسژناز در بیماری‌های التهابی موثر است.
اوژنول كه ماده موثره اصلی میخك می‌باشد خواص ضد دردی مناسبی دارد به همین دلیل در تركیبات ضد درد دندانپزشكی از آن استفاده می‌كنند كه مزه خاص این فرآورده كه همگی ما آن را تجربه كردیم ناشی از اوژنول می‌باشد.
عصاره‌های آبی و اتانولی میخك دارای اثرات ضد میكروبی بر علیه استافیلوكوك طلائی مقام پنی سیلین دارد و از رشد باكتری‌های ایجاد‌كننده پوسیدگی دندان نیز جلوگیری می‌كند.
از خواص جالب میخك اثرات ضدویروسی عصاره آبی آن در زخم‌های پوستی ناشی از ویروس هرپس می‌باشد از نكات بارز درمانی اوژنول اثر حفاظت كبدی آن می‌باشد در تحقیقات بالینی انجام شده خواص درمانی میخك در درمان درد و التهاب بیماری‌های دهان و دندان و نیز كاهش سردرد بیماران ثابت شده است.
مرجع علمی گیاه درمانی آلمان (كمیسیون E) نیز اثرات ضددردی آن در دندان درد و رفع التهاب دهان و حلق را تأیید كرده است در طب سنتی هند نیز میخك را برای رفع بدبوئی دهان، نفخ، دردهای شكمی و مشكلات معده و حتی بیماری‌های چشم نیز به كار می‌بردند.
‌میخك در طب سنتی ایران
در طب سنتی ایران میخك را به عنوان قرنقر یاد می‌كردند طبیعت آن را در سوم گرم و خشك می‌دانسته، خواص پادزهر برای آن قائل بودند. میخك مقوی ارواح و اعضاء رئیسه می‌باشد و جهت تقویت ذهن فكر و رفع صدا، (سردرد) بلغمی و فالج (سكته مغزی) از ‌آن بهره می‌بردند. در طب سنتی ایران در جهت تقویت لثه و درد دندان بارد و رفع بوی بد دهان كاربرد داشته است. از میخك در بیماری‌های گوارشی و بیماری‌های رحم و بیماری‌های تنفسی مانند سرفه استعمال می‌شود.
‌روش‌ها و موارد استفاده در منزل
به كارگیری فرآورده‌های گوناگون میخك احتیاج به مشاوره با گیاه درمان گران آگاه و آشنا با اثرات درمانی و عوارض میخك می‌باشد.
لذا در تمامی موارد ذیل با افراد خبره مشورت شود:
ـ برای رفع دندان درد و گوش درد، قطره‌ای از عصاره میخك و یا روغن آن را روی دندان بمالید و یا در گوش بچكانید.
ـ میخك تقویت‌كننده مغز است و كسانی كه حافظه ضعیف دارند، باید از دم كرده آن بهره ببرند.
ـ حالت تهوع و استفراغ را برطرف می‌كند، بدین منظور می‌توان 2 قطره از اسانس میخك را در یك لیوان آب ریخت و نوشید و یا از یك فنجان دم كرده آن استفاده كرد.
ـ برای رفع سردرد مفید است.
ـ ضعف اعصاب را از بین می‌برد.
ـ جویدن میخك، بوی بد دهان را مرتفع می‌سازد.
ـ برای رفع تنگی نفس مفید است.
ـ مقوی معده و جهاز هاضمه است.
ـ سكسكه را برطرف می‌سازد.
ـ افرادی كه قطره قطره ادرار می‌كنند، برای كمك به مداوای آن باید چای میخك بنوشند.
ـ میخك، اشتهاآور است و بدن را نیرو می‌بخشد.
ـ میخك، ضدعفونی‌كننده بسیار خوبی است و می‌توان از آن به عنوان كمپرس برای شستشوی زخم‌ها سود جست.
- برای برطرف كردن دردهای رماتیسمی، 3تا4 قطره روغن میخك را با 5گرم روغن بادام درآمیخته و روی قسمت‌های دردناك بمالید.
ـ جهت درمان كمردرد، میخك و یا 2 قطره اسانس میخك را با آب و یا چای مخلوط كرده و بنوشید.
ـ استفاده از میخك، گرفتگی صدا را از بین می‌برد.
ـ نوشیدن یك فنجان چای میخك پس از غذا، گاز و درد معده را مرتفع می‌سازد. توضیح اینكه برای تهیه چای یا دم كرده میخك، مقدار 10 گرم میخك را با یك لیتر آب جوش مخلوط كرده و به مدت 5 دقیقه دم كنید.
ـ گرد (دانه) میخك، مانند ادویه، برای خوشبو كردن غذا استفاده می‌شود.
ـ طبیعت آن گرم و خشك و به نام‌های (قرنفل و ژیرف) معروف است.
مضرات میخك
همان گونه‌ای كه گفته شد، میخك خیلی گرم است و از همین روی، برای گرم مزاجان خوب نیست و امكان دارد موجب ناراحتی كلیه‌ها و روده‌ها گردد. این نوع افراد باید میخك را با صمغ عربی مخلوط كرده و بخورند.